శ్రావణబహుళాష్టమి సవరేత్రికాడను
(॥పల్లవి॥)
శ్రావణబహుళాష్టమి సవరేత్రికాడను
శ్రీవిభుఁ డుదయించెఁ జెలులాల వినరే
(॥శ్రావ॥)
అసురల శిక్షించ నమరుల రక్షించ
వసుధ భారమెల్లా నివారింపను
వసుదేవునికిని దేవకీదేవికిని
అసదృశమగు కృష్ణుఁ డవతారమందెను
(॥శ్రావ॥)
గోపకలమన్నించ గొల్లలనెల్లాఁ గావఁగ
దాపై మునులనెల్లా దయసేయను
దీపించ నందునికి దేవియైన యశోదకు
యేపున సుతుఁడై కృష్ణుఁ డిన్నిటాఁ బెరిగెను
(॥శ్రావ॥)
పాండవుల మనుపఁగ పదారువేలఁ బెండ్లాడఁగ
నిండి శ్రీవేంకటాద్రిపై నిలుచుండఁగా
అండ నలమేల్మంగ నక్కునఁ గాఁగలించఁగ
దండియైయుండఁ గృష్ణుఁడు తగ నుతికెక్కెను
(||pallavi||)
śhrāvaṇabahuḽāṣhṭami savaretrigāḍanu
śhrīvibhum̐ ḍudayiṁchĕm̐ jĕlulāla vinare
(||śhrāva||)
asurala śhikṣhiṁcha namarula rakṣhiṁcha
vasudha bhāramĕllā nivāriṁpanu
vasudevunigini devagīdevigini
asadṛśhamagu kṛṣhṇum̐ ḍavadāramaṁdĕnu
(||śhrāva||)
gobagalamanniṁcha gŏllalanĕllām̐ gāvam̐ga
dābai munulanĕllā dayaseyanu
dībiṁcha naṁdunigi deviyaina yaśhodagu
yebuna sudum̐ḍai kṛṣhṇum̐ ḍinniḍām̐ bĕrigĕnu
(||śhrāva||)
pāṁḍavula manubam̐ga padāruvelam̐ bĕṁḍlāḍam̐ga
niṁḍi śhrīveṁkaḍādribai nilusuṁḍam̐gā
aṁḍa nalamelmaṁga nakkunam̐ gām̐galiṁcham̐ga
daṁḍiyaiyuṁḍam̐ gṛṣhṇum̐ḍu taga nudigĕkkĕnu