(॥పల్లవి॥)
శరణాగతినే యెంచఁగ నిత్యులైరి గాక
పరమపురుష నీ పరికర మెల్లను
(॥శర॥)
కర్మాచరణఁ గొని కలుగవు నీ వంటే
కర్మ మేమి సేయఁగాను కరిఁగాచితి
ధర్మతపమునఁ గాని తగులవు నీ వంటే
ధర్మమే మెఱుఁగునయ్య తగ నజామిడుఁడూ
(॥శర॥)
వేదము చదివి నిన్ను వెదకి కనే మంటే
వేదమే మెఱుఁగు నీచవిధి గుహుఁడు
ఆదిమతమునఁ గాని అటు నిన్నుఁగాన మంటే
యే దెస ఘంటాకరుణ్మఁడే మతమువాఁడు
(॥శర॥)
వర్ణాశ్రీమమునఁ గాని వడి నిన్నుఁ గనేమంటే
వర్ణా శ్రమము లేవి వాల్మీకికి
పూర్ణ శ్రీ వేంకట పురుషోత్తమ నిన్ను
వర్ణించి ఘనులైరి వరనారదాదులూ
(||pallavi||)
śharaṇāgadine yĕṁcham̐ga nityulairi gāga
paramaburuṣha nī parigara mĕllanu
(||śhara||)
karmāsaraṇam̐ gŏni kalugavu nī vaṁṭe
karma memi seyam̐gānu karim̐gāsidi
dharmadabamunam̐ gāni tagulavu nī vaṁṭe
dharmame mĕṟum̐gunayya taga najāmiḍum̐ḍū
(||śhara||)
vedamu sadivi ninnu vĕdagi kane maṁṭe
vedame mĕṟum̐gu nīsavidhi guhum̐ḍu
ādimadamunam̐ gāni aḍu ninnum̐gāna maṁṭe
ye dĕsa ghaṁṭāgaruṇmam̐ḍe madamuvām̐ḍu
(||śhara||)
varṇāśhrīmamunam̐ gāni vaḍi ninnum̐ ganemaṁṭe
varṇā śhramamu levi vālmīgigi
pūrṇa śhrī veṁkaḍa puruṣhottama ninnu
varṇiṁchi ghanulairi varanāradādulū