(॥పల్లవి॥)
చెప్పినంతపని నేఁ జేయఁగలవాఁడ నింతే
అప్పటి నపరాధమా ఆదరించవలదా
(॥చెప్పి॥)
నియ్యాజ్ఞ దేహము నే మోఁచితి నింతే
యియ్యెడ విజ్ఞానమేల యియ్యవయ్యా
వెయ్యవేలై వేగుదాఁక వెట్టిసేసి యలసితి
వొయయ్య కొంతైనా వూరడించవలదా
(॥చెప్పి॥)
నీవు సేసే కర్మము నేఁ జేయువాఁడ నింతే
యీవల నానందసుఖ మియ్యవయ్యా
కోవరమై వెంటవెంటఁ గొలిచినబంట్లకు
తావులఁ గొంతవడైనా దప్పిదీర్చవలదా
(॥చెప్పి॥)
మతిలో శ్రీవేంకటేశ మనికైనవాఁడ నింతే
తతి నాపాటుకు దయదలఁచవయ్యా
యితవై పనిసేసేటి యింటపసురమునకు
వెతదీరఁ బాలార్చి వెడ్డువెట్టఁదగదా
(||pallavi||)
sĕppinaṁtabani nem̐ jeyam̐galavām̐ḍa niṁte
appaḍi nabarādhamā ādariṁchavaladā
(||sĕppi||)
niyyājña dehamu ne mom̐sidi niṁte
yiyyĕḍa vijñānamela yiyyavayyā
vĕyyavelai vegudām̐ka vĕṭṭisesi yalasidi
vŏyayya kŏṁtainā vūraḍiṁchavaladā
(||sĕppi||)
nīvu sese karmamu nem̐ jeyuvām̐ḍa niṁte
yīvala nānaṁdasukha miyyavayyā
kovaramai vĕṁṭavĕṁṭam̐ gŏlisinabaṁṭlagu
tāvulam̐ gŏṁtavaḍainā dappidīrsavaladā
(||sĕppi||)
madilo śhrīveṁkaḍeśha manigainavām̐ḍa niṁte
tadi nābāḍugu dayadalam̐savayyā
yidavai paniseseḍi yiṁṭabasuramunagu
vĕdadīram̐ bālārsi vĕḍḍuvĕṭṭam̐dagadā