(॥పల్లవి॥)
చెప్పరె మీరైనా బుద్ధి చెలులాల
అప్పసము మా కదిరి యప్పనికి
(॥చెపరె॥)
యింతగా వలచినవాఁ డింటికి వచ్చితే నేమి
అంతలోఁ దనకును సిగ్గాయ నటవే
పంతము దప్పిపోయీనా పచ్చిదేరేమాఁటలను
అంతేసి తన్నుఁ దూరనాడఁ జాలఁ గాక
(॥చెపరె॥)
మన సిచ్చినట్టివాఁడు మాఁటలాడితే నేమి
తను నెవ్వరైనా వద్దనే రటే
చనుమొనలు సోఁకగాఁ జాణతనపుఁజేఁతల
చెనకలేనా కొంత చేకాచి కాక
(॥చెపరె॥)
కదిసినవాఁడు నన్నుఁ గాఁగిలించితే నేమి
అదను గాదా తనకు నడ్డమా యేమి
వెదచల్లుఁ గరిమి శ్రీవెంకటనాథుఁ డై కూడె
పదిలమై యిఁక దన్నుఁ బాయలేనుఁ గాకా.
(||pallavi||)
sĕpparĕ mīrainā buddhi sĕlulāla
appasamu mā kadiri yappanigi
(||sĕbarĕ||)
yiṁtagā valasinavām̐ ḍiṁṭigi vachchide nemi
aṁtalom̐ danagunu siggāya naḍave
paṁtamu dappiboyīnā pachchideremām̐ṭalanu
aṁtesi tannum̐ dūranāḍam̐ jālam̐ gāga
(||sĕbarĕ||)
mana sichchinaṭṭivām̐ḍu mām̐ṭalāḍide nemi
tanu nĕvvarainā vaddane raḍe
sanumŏnalu som̐kagām̐ jāṇadanabum̐jem̐tala
sĕnagalenā kŏṁta segāsi kāga
(||sĕbarĕ||)
kadisinavām̐ḍu nannum̐ gām̐giliṁchide nemi
adanu gādā tanagu naḍḍamā yemi
vĕdasallum̐ garimi śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ ḍai kūḍĕ
padilamai yim̐ka dannum̐ bāyalenum̐ gāgā.