చెలియా రమణునికి చెప్పవే యీ సుద్దులెల్లా
(॥పల్లవి॥)
చెలియా రమణునికి చెప్పవే యీ సుద్దులెల్లా
తలకొన్న నేరుపులు తానే నేరుచును
(॥చెలి॥)
చూపులనే మరుగని చుట్టరిక మేఁటికే
రాఁపుఁగాఁ దమకించని రతు లవి యేఁటికే
యేపునఁ జొక్క జేయని యెడతాఁకు లేఁటికే
చాపలానఁ బెనఁగని సరసము లేఁటికే
(॥చెలి॥)
మనసు గరఁగనట్టి మాఁట లవి యేఁటికే
చనవుమై సోఁకని సరియాఁక లేఁటికే
ననుపు పెడరేఁచని నవ్వు లవి యేఁటికే
తనివిఁ బొందించని తరితీపు లేఁటికే
(॥చెలి॥)
కలియించఁ జాలని కత లిన్నీ నేఁటికే
తలఁపు నాఁటని చక్కఁదన మది యేఁటికే
యెలమి శ్రీవేంకటేశుఁ డింతలోనె నన్నుఁ గూడె
అలరి మర్మములంటే యాఁకట మరేఁటికే
(||pallavi||)
sĕliyā ramaṇunigi sĕppave yī suddulĕllā
talagŏnna nerubulu tāne nerusunu
(||sĕli||)
sūbulane marugani suṭṭariga mem̐ṭige
rām̐pum̐gām̐ damagiṁchani radu lavi yem̐ṭige
yebunam̐ jŏkka jeyani yĕḍadām̐ku lem̐ṭige
sābalānam̐ bĕnam̐gani sarasamu lem̐ṭige
(||sĕli||)
manasu garam̐ganaṭṭi mām̐ṭa lavi yem̐ṭige
sanavumai som̐kani sariyām̐ka lem̐ṭige
nanubu pĕḍarem̐sani navvu lavi yem̐ṭige
tanivim̐ bŏṁdiṁchani taridību lem̐ṭige
(||sĕli||)
kaliyiṁcham̐ jālani kada linnī nem̐ṭige
talam̐pu nām̐ṭani sakkam̐dana madi yem̐ṭige
yĕlami śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍiṁtalonĕ nannum̐ gūḍĕ
alari marmamulaṁṭe yām̐kaḍa marem̐ṭige