(॥పల్లవి॥)
సవతి మచ్చరమున సతుల దూరితి నేను
పవళించనేల నీకుఁ బంతమిచ్చేమయ్యా
(॥సవ॥)
నిన్నునంటినట్టివారు నీయంతవారు
యెన్నియైనా నేము వెంగే లేలాడేము
చిన్నఁబోవ నీకేల చిత్తమురాకున్నఁ గన
పన్నివారిమారు నీకుఁ బంతమిచ్చేమయ్యా
(॥సవ॥)
నీవూడిగములవారు నీకంటె ఘనులు
వేవేలకు వారినేల వేసరించేము
నీవు వాడనేలందుకు నేఁడుగావలసితేను
భావించి వారికి నీకు బంతమిచ్చేమయ్యా
(॥సవ॥)
నీసరిభోగపువారు నీవారు మాకును
వీసమంత పనికేల వేరు సేసేము
యీసుదీర శ్రీ వెంకటేశ మమ్ముఁగూడితివి
బాసతో నీ కింతైతే పంతమిచ్చేమయ్యా
(||pallavi||)
savadi machcharamuna sadula dūridi nenu
pavaḽiṁchanela nīgum̐ baṁtamichchemayyā
(||sava||)
ninnunaṁṭinaṭṭivāru nīyaṁtavāru
yĕnniyainā nemu vĕṁge lelāḍemu
sinnam̐bova nīgela sittamurāgunnam̐ gana
pannivārimāru nīgum̐ baṁtamichchemayyā
(||sava||)
nīvūḍigamulavāru nīgaṁṭĕ ghanulu
vevelagu vārinela vesariṁchemu
nīvu vāḍanelaṁdugu nem̐ḍugāvalasidenu
bhāviṁchi vārigi nīgu baṁtamichchemayyā
(||sava||)
nīsaribhogabuvāru nīvāru māgunu
vīsamaṁta panigela veru sesemu
yīsudīra śhrī vĕṁkaḍeśha mammum̐gūḍidivi
bāsado nī kiṁtaide paṁtamichchemayyā