(॥పల్లవి॥)
సంతత దుఃఖపు జడులాల శ్రీ-
కాంతుని మరవక కనరాదా
(॥సంతత॥)
మలజలధులఁ బలుమరుఁ దేలుచుఁ గడు
దలఁకుచు నొరలుఁ బాతకులార
నలువున శ్రీహరి నామామృతమే
కొలఁది మీరఁ బేర్కొనరాదా
(॥సంతత॥)
భవ పంకము లోపలఁ బడి ముణుఁగుచు
చవి దలఁచెడి దుర్జనులాల
భవరోగములకుఁ బండితుఁడవు మా
ధవుని నాత్మఁ జెందగఁరాదా
(॥సంతత॥)
కడుఘోరపు మార్గంబున నలయుచు
వడినేఁగెడి తెరువరులాల
చెడని పదవొసఁగు శ్రీవేంకటపతిఁ
దడవి సుఖముల జెందఁగరాదా
(||pallavi||)
saṁtada duḥkhabu jaḍulāla śhrī-
kāṁtuni maravaga kanarādā
(||saṁtada||)
malajaladhulam̐ balumarum̐ delusum̐ gaḍu
dalam̐kusu nŏralum̐ bādagulāra
naluvuna śhrīhari nāmāmṛtame
kŏlam̐di mīram̐ bergŏnarādā
(||saṁtada||)
bhava paṁkamu lobalam̐ baḍi muṇum̐gusu
savi dalam̐sĕḍi durjanulāla
bhavarogamulagum̐ baṁḍidum̐ḍavu mā
dhavuni nātmam̐ jĕṁdagam̐rādā
(||saṁtada||)
kaḍughorabu mārgaṁbuna nalayusu
vaḍinem̐gĕḍi tĕruvarulāla
sĕḍani padavŏsam̐gu śhrīveṁkaḍabadim̐
daḍavi sukhamula jĕṁdam̐garādā