(॥పల్లవి॥)
చలము రేఁగేదెల్లా సవతుల కింతేకాక
నెలకొనె నాతఁడిదే నెరవేరెనే
(॥చల॥)
ఘాతల నందరితోడ కడు నవ్వులు నవ్వేవు
చేతికి లోనాయఁ బతి చెల్లులేవే
పోతరించి యప్పటి నిప్పుడు మారుమలసేవు
నీతితో నాతఁడుమేలు నీకె మేలే
(॥చల॥)
చెనకుచుఁ బగటుతో చెలరేఁగి వుందానవు
అనువాయ నీ బొగట(డ?) లౌలేవే
కనుసన్నఁ జెలులతో కమ్మర మాటాడేవు
చనవు నీకాతఁడిచ్చె జయము చేకొంటివే
(॥చల॥)
తావున నాకును మంచితనములు నెరుపేవు
శ్రీ వెంకటేశుఁడే బుద్దిచెప్పిలేవే
వేవేలకు రాజసాన విఱ్ఱవీఁగే వన్నిటాను
కైవసమాయ నాతఁడె ఘనురాలవౌదువే
(||pallavi||)
salamu rem̐gedĕllā savadula kiṁtegāga
nĕlagŏnĕ nādam̐ḍide nĕraverĕne
(||sala||)
ghādala naṁdaridoḍa kaḍu navvulu navvevu
sedigi lonāyam̐ badi sĕlluleve
podariṁchi yappaḍi nippuḍu mārumalasevu
nīdido nādam̐ḍumelu nīgĕ mele
(||sala||)
sĕnagusum̐ bagaḍudo sĕlarem̐gi vuṁdānavu
anuvāya nī bŏgaḍa(ḍa?) lauleve
kanusannam̐ jĕlulado kammara māḍāḍevu
sanavu nīgādam̐ḍichchĕ jayamu segŏṁṭive
(||sala||)
tāvuna nāgunu maṁchidanamulu nĕrubevu
śhrī vĕṁkaḍeśhum̐ḍe buddisĕppileve
vevelagu rājasāna viṭravīm̐ge vanniḍānu
kaivasamāya nādam̐ḍĕ ghanurālavauduve