हा महाल कसला, रानझाडी ही दाट
अंधार रातीचा कुठं दिसना वाट
कुण्या द्वाडानं घातला घाव, केली कशी करणी
सख्या रे घायाळ मी हरिणी
काजळकाळी गर्द रात अन् कंपकंप अंगात
सळसळणाऱ्या पानांना ही रातकिडयांची साथ
कुठं लपू मी, कशी लपू मी, गेले भांबावुनी
गुपित उमटले चेहऱ्यावरती भाव आगळे डोळ्यांत
पाश गुंतले नियतीचे रे तुझ्या नि माझ्या भेटीत
कुठं पळू मी कशी पळू मी, गेले मी हरवुनी
hā mahāl kaslā, rānjhāḍī hī dāṭ
aṅdhār rātīchā kuṭhaṅ disnā vāṭ
kuṇyā dvāḍānaṅ ghātlā ghāv, kelī kaśhī karṇī
sakhyā re ghāyāḻ mī hariṇī
kājaḻkāḻī gard rāt an kaṅpkaṅp aṅgāt
saḻsaḻṇāऱyā pānāṅnā hī rātkiḍyāṅchī sāth
kuṭhaṅ lapū mī, kaśhī lapū mī, gele bhāṅbāvunī
gupit umaṭle chehaऱyāvartī bhāv āgḻe ḍoḻyāṅt
pāśh guṅtle niytīche re tujhyā ni mājhyā bheṭīt
kuṭhaṅ paḻū mī kaśhī paḻū mī, gele mī harvunī