(॥పల్లవి॥)
సకలశాంతికరము సర్వేశ నీపై భక్తి
ప్రకటమై మాకు నబ్బె బదికించు నిదియె
(॥సక॥)
మనసులో పాపబుద్ధి మరి యెంతదలఁచినా
నినుఁ దలఁచినంతనే నీరౌను
కనుఁగొన్నపాపములు కడలేనివైనాను
ఘనుఁడ నిన్నుఁజూచితే కడకుఁ దొలఁగును
(॥సక॥)
చేతనంటి పాతకాలు సేవగా నేఁ జేసినాను
ఆతల నీకుమొక్కితే నన్నియుఁ బాయు
ఘాతలఁ జెవుల వినఁగా నంటిన పాపము
నీతితో నీ కథ వింటే నిమిషానఁ బాయును
(॥సక॥)
కాయమునఁ జేసేటి కర్మపుఁ బాపములెల్ల
కాయపు నీ ముద్రలచే గక్కన వీడు
యేయెడ శ్రీవేంకటేశ యేయేపాతకమైనా
ఆయమైన నీశరణాగతిచే నణఁగు
(||pallavi||)
sagalaśhāṁtigaramu sarveśha nībai bhakti
pragaḍamai māgu nabbĕ badigiṁchu nidiyĕ
(||saga||)
manasulo pābabuddhi mari yĕṁtadalam̐sinā
ninum̐ dalam̐sinaṁtane nīraunu
kanum̐gŏnnabābamulu kaḍalenivainānu
ghanum̐ḍa ninnum̐jūside kaḍagum̐ dŏlam̐gunu
(||saga||)
sedanaṁṭi pādagālu sevagā nem̐ jesinānu
ādala nīgumŏkkide nanniyum̐ bāyu
ghādalam̐ jĕvula vinam̐gā naṁṭina pābamu
nīdido nī katha viṁṭe nimiṣhānam̐ bāyunu
(||saga||)
kāyamunam̐ jeseḍi karmabum̐ bābamulĕlla
kāyabu nī mudralase gakkana vīḍu
yeyĕḍa śhrīveṁkaḍeśha yeyebādagamainā
āyamaina nīśharaṇāgadise naṇam̐gu