(॥పల్లవి॥)
సకలమైనవారికి సహజ మిది
అకటా యెట్టు గల్పించి ఆడించేవు దేవుఁడా
(॥సక॥)
తనియ కొరుల చక్కఁదనమే చూచుఁ గాని
తనభావము తనకుఁ దలఁపు గాదు
చొనిపి యౌవ్వనపుసుద్దులే చెప్పు గాని
పొనిఁగి తనవయసు పోవుట దెలియదు
(॥సక॥)
దారుణపాషాణబుద్ధులు దైవముపై బెట్టుఁ గాని
యీరీతినే తనదేహ మెంచుకొనఁడు
వూరిలోని మాటలెల్లా వుగ్గడించఁబోవుఁ గాని
కారణపు తన జన్మకథలు దడవఁడు
(॥సక॥)
వేడుకతో నిక్షేపాలు వెదకఁగోరుఁ గాని
ఆడనే ఆత్మనిక్షేప మది వొల్లఁడు
వీడక శ్రీవేంకటేశ వెలయ నీదాసులకు
తోడఁదోడఁ దెలుపుచు తోడయి రక్షింతువు
(||pallavi||)
sagalamainavārigi sahaja midi
agaḍā yĕṭṭu galbiṁchi āḍiṁchevu devum̐ḍā
(||saga||)
taniya kŏrula sakkam̐daname sūsum̐ gāni
tanabhāvamu tanagum̐ dalam̐pu gādu
sŏnibi yauvvanabusuddule sĕppu gāni
pŏnim̐gi tanavayasu povuḍa dĕliyadu
(||saga||)
dāruṇabāṣhāṇabuddhulu daivamubai bĕṭṭum̐ gāni
yīrīdine tanadeha mĕṁchugŏnam̐ḍu
vūriloni māḍalĕllā vuggaḍiṁcham̐bovum̐ gāni
kāraṇabu tana janmagathalu daḍavam̐ḍu
(||saga||)
veḍugado nikṣhebālu vĕdagam̐gorum̐ gāni
āḍane ātmanikṣheba madi vŏllam̐ḍu
vīḍaga śhrīveṁkaḍeśha vĕlaya nīdāsulagu
toḍam̐doḍam̐ dĕlubusu toḍayi rakṣhiṁtuvu