(॥పల్లవి॥)
చతురుఁ డని నా సరసతలూ
ఇతరము లైనవి యేమి సేతురా
(॥చతు॥)
చెనకుచు నీవు నాకు సేసిన మేలు
పెనఁగొని మతిలోఁ బెరిగేని
మనసు తమకమై మదనతాపమయి
యెనలేని విభుఁడ యేమి సేతురా
(॥చతు॥)
కదలు నీ మురిపపుంగన్నుల నగవు
పొదలుచు నామతిఁ బొలసీని
చెదరని యలపై చింతారతియై
హృదయము రేఁచి నేమిసేతురా
(॥చతు॥)
ఇపు డిటు నీవు నా కిచ్చినచనవు
అపరిమితములై యలరీని
విపులవిభవమై వేంకటేశ!నా
కెపుడు బాయ దిదే యేమి సేతురా
(||pallavi||)
sadurum̐ ḍani nā sarasadalū
idaramu lainavi yemi sedurā
(||sadu||)
sĕnagusu nīvu nāgu sesina melu
pĕnam̐gŏni madilom̐ bĕrigeni
manasu tamagamai madanadābamayi
yĕnaleni vibhum̐ḍa yemi sedurā
(||sadu||)
kadalu nī muribabuṁgannula nagavu
pŏdalusu nāmadim̐ bŏlasīni
sĕdarani yalabai siṁtāradiyai
hṛdayamu rem̐si nemisedurā
(||sadu||)
ibu ḍiḍu nīvu nā kichchinasanavu
abarimidamulai yalarīni
vibulavibhavamai veṁkaḍeśha!nā
kĕbuḍu bāya dide yemi sedurā