(॥పల్లవి॥)
చదివితిఁ దొల్లి కొంతచదివే నింకాఁ గొంత
యెదిరి నన్నెఱఁగను యెంతైనా నయ్యో
(॥చది॥)
వొరుల దూషింతుఁగాని వొకమారైన నా-
దురితకర్మములను దూషించను
పరుల నవ్వుదుఁగాని పలుయోని కూపముల
నరకపు నామేను నవ్వుకోను
(॥చది॥)
లోకులఁ గోపింతుఁగాని లోని కామాదులనేటి-
కాకరి శత్రులమీఁదఁ గడుఁ గోపించ
ఆకడ బుద్దులు చెప్పి అన్యుల బోధింతుఁగాని
తేకువ నాలోని హరిఁ దెలుసుకోలేను
(॥చది॥)
యితరుల దుర్గణము లెంచి యెంచి రోతుఁగాని
మతిలో నా యాసలు మానలేను
గతిగా శ్రీవేంకటేశుఁ గని బ్రదికితిఁగాని
తతి నిన్నాళ్లదాఁకా దలపోయ లేను
(||pallavi||)
sadividim̐ dŏlli kŏṁtasadive niṁkām̐ gŏṁta
yĕdiri nannĕṟam̐ganu yĕṁtainā nayyo
(||sadi||)
vŏrula dūṣhiṁtum̐gāni vŏgamāraina nā-
duridagarmamulanu dūṣhiṁchanu
parula navvudum̐gāni paluyoni kūbamula
naragabu nāmenu navvugonu
(||sadi||)
logulam̐ gobiṁtum̐gāni loni kāmādulaneḍi-
kāgari śhatrulamīm̐dam̐ gaḍum̐ gobiṁcha
āgaḍa buddulu sĕppi anyula bodhiṁtum̐gāni
teguva nāloni harim̐ dĕlusugolenu
(||sadi||)
yidarula durgaṇamu lĕṁchi yĕṁchi rodum̐gāni
madilo nā yāsalu mānalenu
gadigā śhrīveṁkaḍeśhum̐ gani bradigidim̐gāni
tadi ninnāḽladām̐kā dalaboya lenu