(॥పల్లవి॥)
సతి గర్వమిది నీ తేజము గాదా
అతివఁ బ్రేమముతోడ నాదరించవయ్యా
(॥సతి॥)
కనకపుఁ జమ్మాళిగలు మెట్టియల జ-
వ్వని గర్వమున నిట్టె వచ్చి వచ్చి
వెనక వెనకకె పోయీ వెఱచి దేవరఁగని
కనకపందలము గక్కన నంపవయ్యా
(॥సతి॥)
అడప తొయ్యలి తన కాకు మడిచియ్యఁగా
నడపుల మురిపేన నవ్వుచు వచ్చి
అడరి నీ పొడగని ఆకదే తనకుఁ దానె
మడుచుకొనెడి నీవె మడిచియ్యవయ్యా
(॥సతి॥)
కొప్పున సంపంగిరేకులు గానరాఁ జెరిగి
కప్పుచు నెరుల నిన్నుఁగని కలికి
యెప్పుడునుఁ దిరువేంకటేశుఁడ నీ వెఱపెల్ల
చెప్పరాని తమకమే చిత్తగించవయ్యా
(||pallavi||)
sadi garvamidi nī tejamu gādā
adivam̐ bremamudoḍa nādariṁchavayyā
(||sadi||)
kanagabum̐ jammāḽigalu mĕṭṭiyala ja-
vvani garvamuna niṭṭĕ vachchi vachchi
vĕnaga vĕnagagĕ poyī vĕṟasi devaram̐gani
kanagabaṁdalamu gakkana naṁpavayyā
(||sadi||)
aḍaba tŏyyali tana kāgu maḍisiyyam̐gā
naḍabula muribena navvusu vachchi
aḍari nī pŏḍagani āgade tanagum̐ dānĕ
maḍusugŏnĕḍi nīvĕ maḍisiyyavayyā
(||sadi||)
kŏppuna saṁpaṁgiregulu gānarām̐ jĕrigi
kappusu nĕrula ninnum̐gani kaligi
yĕppuḍunum̐ diruveṁkaḍeśhum̐ḍa nī vĕṟabĕlla
sĕpparāni tamagame sittagiṁchavayyā