(॥పల్లవి॥)
సామాన్యమా పూర్వసంగ్రహంబగు ఫలము
నేమమున బెనగొనియె నేఁడు నీవనక
(॥సామాన్య॥)
జగతిఁ బ్రాణులకెల్ల సంసారబంధంబు
తగుల బంధించు దురితంపుఁ గర్మమున
మగుడ మారుకుమారు మగువ నీవురముపై
తెగికట్టి రెవ్వరో దేవుండవనక
(॥సామాన్య॥)
పనిలేక జీవులను భవసాగరంబులో
మునుఁగ లేవఁగఁ జేయు మోహదోషమున
పనిపూని జలధిలోఁబండఁబెట్టిరి నిన్ను
వెనకెవ్వరో మొదలివేలుపనక
(॥సామాన్య॥)
వుండనియ్యక జీవనోపాయమున మమ్ము
కొండలను గొబల తతిగొని తిప్పుఫలము
కొండలను నెలకొన్న కోనేటిపతివనఁగ
నుండవలసెను నీకు నోపలేననక
(||pallavi||)
sāmānyamā pūrvasaṁgrahaṁbagu phalamu
nemamuna bĕnagŏniyĕ nem̐ḍu nīvanaga
(||sāmānya||)
jagadim̐ brāṇulagĕlla saṁsārabaṁdhaṁbu
tagula baṁdhiṁchu duridaṁpum̐ garmamuna
maguḍa mārugumāru maguva nīvuramubai
tĕgigaṭṭi rĕvvaro devuṁḍavanaga
(||sāmānya||)
panilega jīvulanu bhavasāgaraṁbulo
munum̐ga levam̐gam̐ jeyu mohadoṣhamuna
panibūni jaladhilom̐baṁḍam̐bĕṭṭiri ninnu
vĕnagĕvvaro mŏdalivelubanaga
(||sāmānya||)
vuṁḍaniyyaga jīvanobāyamuna mammu
kŏṁḍalanu gŏbala tadigŏni tippuphalamu
kŏṁḍalanu nĕlagŏnna koneḍibadivanam̐ga
nuṁḍavalasĕnu nīgu nobalenanaga