రట్టైతి మన్నిటాను దిట్టవు నీవు
(॥పల్లవి॥)
రట్టైతి మన్నిటాను దిట్టవు నీవు
గుట్టుతోడ నుండఁగాను కొసరకు నీవు
(॥రట్టై॥)
తగని నీచేఁతకు నేఁ దలవంచుకుండఁగాను
నగకుమీ సారె సారె నాతో నీవు
అగడై తొల్లే నేను ఆలనైవుండఁగాను
మొగము చూచి అప్పటి మొక్కకుమీ నీవు
(॥రట్టై॥)
అంతటా నేనీతో పొలయలుకతో నుండఁగాను
అంతలోఁ గొంగువట్టి తియ్యకుమీ నీవు
చెంతలనిట్టే నేను సిగ్గువడి వుండఁగాను
బంతినెడమాటాడి అంపకుమీ నీవు
(॥రట్టై॥)
పైకొని యేపొద్దు నేఁ బానుపుపైనుండఁగాను
వాకుచ్చి పేరునఁ బిలువకుమీ నీవు
చేకొని కూడితివిదె శ్రీ వెంకటేశ నన్ను
యీ కొలఁది మన్ననలే యిమ్మీ నీవు
(||pallavi||)
raṭṭaidi manniḍānu diṭṭavu nīvu
guṭṭudoḍa nuṁḍam̐gānu kŏsaragu nīvu
(||raṭṭai||)
tagani nīsem̐tagu nem̐ dalavaṁchuguṁḍam̐gānu
nagagumī sārĕ sārĕ nādo nīvu
agaḍai tŏlle nenu ālanaivuṁḍam̐gānu
mŏgamu sūsi appaḍi mŏkkagumī nīvu
(||raṭṭai||)
aṁtaḍā nenīdo pŏlayalugado nuṁḍam̐gānu
aṁtalom̐ gŏṁguvaṭṭi tiyyagumī nīvu
sĕṁtalaniṭṭe nenu sigguvaḍi vuṁḍam̐gānu
baṁtinĕḍamāḍāḍi aṁpagumī nīvu
(||raṭṭai||)
paigŏni yebŏddu nem̐ bānububainuṁḍam̐gānu
vāguchchi perunam̐ biluvagumī nīvu
segŏni kūḍidividĕ śhrī vĕṁkaḍeśha nannu
yī kŏlam̐di mannanale yimmī nīvu