(॥పల్లవి॥)
రంతు శా(సే?)య కిఁకరావయ్య
కొంత గొంత యిటు గూచుండవయ్యా
(॥రంతు॥)
ముచ్చటదీరక మోము చూచితే
అచ్చట లోఁగే వదేమయ్యా
చెచ్చెర నీమీఁదఁ జేయని కోపము
కొచ్చెటు గడించుకోనేలయ్యా
(॥రంతు॥)
చనవున నేఁ జేయి చాఁచిన యపుడే
అనయముఁ బెనఁగే వదేమయ్యా
తనియుచు నాలోఁ దలఁచని తలఁపులు
నినుపున నూహించ నీ కేలయ్యా
(॥రంతు॥)
తమకంబున నే దగ్గరి కొసరఁగ
భ్రమసిన మాఁటల పనేలయ్యా
అమరఁగ శ్రీవెంకటాధిప కూడితి
చెమరించితివిఁక చింతేలయ్యా
(||pallavi||)
raṁtu śhā(se?)ya kim̐karāvayya
kŏṁta gŏṁta yiḍu gūsuṁḍavayyā
(||raṁtu||)
muchchaḍadīraga momu sūside
achchaḍa lom̐ge vademayyā
sĕchchĕra nīmīm̐dam̐ jeyani kobamu
kŏchchĕḍu gaḍiṁchugonelayyā
(||raṁtu||)
sanavuna nem̐ jeyi sām̐sina yabuḍe
anayamum̐ bĕnam̐ge vademayyā
taniyusu nālom̐ dalam̐sani talam̐pulu
ninubuna nūhiṁcha nī kelayyā
(||raṁtu||)
tamagaṁbuna ne daggari kŏsaram̐ga
bhramasina mām̐ṭala panelayyā
amaram̐ga śhrīvĕṁkaḍādhiba kūḍidi
sĕmariṁchidivim̐ka siṁtelayyā