(॥పల్లవి॥)
రమణుని చిత్త మింతే రాఁపులు మాతో నేల
సమముగాఁ జూడు మని చండి సేయవచ్చునా
(॥రమ॥)
పంతపు నీమాటలకు పనిలేదు మాతోను
చెంతలఁ బతికె బుద్ది చెప్పరాదా
యెంతలేదు నీసణఁగు యేల వాదుకు వచ్చేవు
బంతిఁబెట్టి వలపులు పంచిపెట్ట వచ్చునా
(॥రమ॥)
జంకెన బొమ్మల మమ్ము సాదించఁ బనిలేదు
వంకల నీనేరుపుల వంచుకోరాదా
మంకుల నీగుణములు మాకుఁ గొత్తలా నేఁడు
అంకెలుగా నీమనసు అంటించ వచ్చునా
(॥రమ॥)
యీడుకుగా మాతోను యింతసేయఁ బనిలేదు
ఆడుకోలు గలిగితే ననరాదా
యీడనె శ్రీవెంకటేశుఁ డిరవై నన్నుఁ గూడె
వేడుకకూటములకు వెలవెట్టవచ్చునా
(||pallavi||)
ramaṇuni sitta miṁte rām̐pulu mādo nela
samamugām̐ jūḍu mani saṁḍi seyavachchunā
(||rama||)
paṁtabu nīmāḍalagu paniledu mādonu
sĕṁtalam̐ badigĕ buddi sĕpparādā
yĕṁtaledu nīsaṇam̐gu yela vādugu vachchevu
baṁtim̐bĕṭṭi valabulu paṁchibĕṭṭa vachchunā
(||rama||)
jaṁkĕna bŏmmala mammu sādiṁcham̐ baniledu
vaṁkala nīnerubula vaṁchugorādā
maṁkula nīguṇamulu māgum̐ gŏttalā nem̐ḍu
aṁkĕlugā nīmanasu aṁṭiṁcha vachchunā
(||rama||)
yīḍugugā mādonu yiṁtaseyam̐ baniledu
āḍugolu galigide nanarādā
yīḍanĕ śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ ḍiravai nannum̐ gūḍĕ
veḍugagūḍamulagu vĕlavĕṭṭavachchunā