రాచాజ్ఞ మరలించ రాజే కర్తగాన
(॥పల్లవి॥)
రాచాజ్ఞ మరలించ రాజే కర్తగాన
యేచి నీకు శరణంటి నిది మానుపవే
(॥రాచా॥)
కడు నహంకరించినను తొల్లి ఘనుడు నారదమౌని
బెడిదపుటింతిఁ జేసి నీమాయ ఆతని బిడ్డలఁ గనిపించెను
అడరి నే ననఁగా నెంతటివాఁడను అది నేఁ గడపఁగలనా
తడవి నే శరణంటి దనుజారి ఆమాయ దగ్గరకుండఁగఁ జేయవే
(॥రాచా॥)
మహి మిమ్ము మోచేనని మున్ను మదించిన గరుడనిని
సహజపు నీ హస్తము మోయకుండఁగ శక్తి హరించె నీమాయ
బహుముఖముల నే నెంతటివాఁడను పాయఁగ నీమాయ
అహిశయనుఁడ నే నీశరణంటివి అది నన్ను దగ్గరకుండఁ జేయవే
(॥రాచా॥)
సారపు శ్రీవేంకటేశ స్వతంత్రుఁడవు నీవు
గారవపు మాయ నీదే కమ్మి నే నీవాఁడనే
మారుదైవములు లేరు మరి నన్నుఁ గావ నిన్నుఁ
బేరుకొని శరణంటిఁ బెడఁబాపు మాయ
(||pallavi||)
rāsājña maraliṁcha rāje kardagāna
yesi nīgu śharaṇaṁṭi nidi mānubave
(||rāsā||)
kaḍu nahaṁkariṁchinanu tŏlli ghanuḍu nāradamauni
bĕḍidabuḍiṁtim̐ jesi nīmāya ādani biḍḍalam̐ ganibiṁchĕnu
aḍari ne nanam̐gā nĕṁtaḍivām̐ḍanu adi nem̐ gaḍabam̐galanā
taḍavi ne śharaṇaṁṭi danujāri āmāya daggaraguṁḍam̐gam̐ jeyave
(||rāsā||)
mahi mimmu mosenani munnu madiṁchina garuḍanini
sahajabu nī hastamu moyaguṁḍam̐ga śhakti hariṁchĕ nīmāya
bahumukhamula ne nĕṁtaḍivām̐ḍanu pāyam̐ga nīmāya
ahiśhayanum̐ḍa ne nīśharaṇaṁṭivi adi nannu daggaraguṁḍam̐ jeyave
(||rāsā||)
sārabu śhrīveṁkaḍeśha svadaṁtrum̐ḍavu nīvu
gāravabu māya nīde kammi ne nīvām̐ḍane
mārudaivamulu leru mari nannum̐ gāva ninnum̐
berugŏni śharaṇaṁṭim̐ bĕḍam̐bābu māya