(॥పల్లవి॥)
రామా దయాపరసీమా అయోధ్యపుర-
ధామా మావంటివారి తప్పులు లోఁగొనవే
(॥రామా॥)
అపరాధియైనట్టి యాతని తమ్మునినే
కృపఁ జూపితివి నీవు కింకలు మాని
తపియించి యమ్ముమొన దారకుఁ జిక్కినవాని
నెపానఁ గాచి నిడిచి నీ వాదరించితివి
(॥రామా॥)
సేయరాని ద్రోహము సేసిన పక్షికి నీవు
పాయక అప్పటి నభయ మిచ్చితి
చాయ సేసుకొని వుండి స్వామిద్రోహిఁ జెప్పనట్టి-
తోయపుటేటెని మంచితోవనే పెట్టితివి (?)
(॥రామా॥)
నేరము లెంచవు నీవు నీదయే చూపుదుగాని
బీరపు శరణాగతబిరుద(వు?) నీవు
చేరి నేఁడు నిలుచుండి శ్రీవేంకటాద్రిమీఁదఁ
గోరిన వరములెల్లా కొల్ల లొసఁగితివి
(||pallavi||)
rāmā dayābarasīmā ayodhyabura-
dhāmā māvaṁṭivāri tappulu lom̐gŏnave
(||rāmā||)
abarādhiyainaṭṭi yādani tammunine
kṛpam̐ jūbidivi nīvu kiṁkalu māni
tabiyiṁchi yammumŏna dāragum̐ jikkinavāni
nĕbānam̐ gāsi niḍisi nī vādariṁchidivi
(||rāmā||)
seyarāni drohamu sesina pakṣhigi nīvu
pāyaga appaḍi nabhaya michchidi
sāya sesugŏni vuṁḍi svāmidrohim̐ jĕppanaṭṭi-
toyabuḍeḍĕni maṁchidovane pĕṭṭidivi (?)
(||rāmā||)
neramu lĕṁchavu nīvu nīdaye sūbudugāni
bīrabu śharaṇāgadabiruda(vu?) nīvu
seri nem̐ḍu nilusuṁḍi śhrīveṁkaḍādrimīm̐dam̐
gorina varamulĕllā kŏlla lŏsam̐gidivi