(॥పల్లవి॥)
పొత్తుల మగఁడవు పొరుగున నుండఁగ
తత్తర మింతేసి తమ కేలయ్యా
(॥పొత్తు॥)
యేపున నీమోము యిటు నేఁ జూచిన
చూపు లాపెమై చురుకనెను
ఆపొద్దు నీతో నాడినమాఁటల
తీపులు దనకటు తినఁ జేఁదాయ
(॥పొత్తు॥)
నడుమ నేనీతో నవ్వినవెన్నెల-
కడ నాపెకుఁ జీఁకటులాయ
చిడుముడి నే నినుఁ జెనకినసరసము
వెడవెడఁ దన కవి విరసములాయ
(॥పొత్తు॥)
వెస నామోవులవిందు నీకిడిన
పసిగొనినా పెకుఁ బగలాయ
యెసఁగిన శ్రీవేంకటేశ మమ్మిద్దరిఁ
గొసరి కూడితివి గురి దనకాయ
(||pallavi||)
pŏttula magam̐ḍavu pŏruguna nuṁḍam̐ga
tattara miṁtesi tama kelayyā
(||pŏttu||)
yebuna nīmomu yiḍu nem̐ jūsina
sūbu lābĕmai suruganĕnu
ābŏddu nīdo nāḍinamām̐ṭala
tībulu danagaḍu tinam̐ jem̐dāya
(||pŏttu||)
naḍuma nenīdo navvinavĕnnĕla-
kaḍa nābĕgum̐ jīm̐kaḍulāya
siḍumuḍi ne ninum̐ jĕnaginasarasamu
vĕḍavĕḍam̐ dana kavi virasamulāya
(||pŏttu||)
vĕsa nāmovulaviṁdu nīgiḍina
pasigŏninā pĕgum̐ bagalāya
yĕsam̐gina śhrīveṁkaḍeśha mammiddarim̐
gŏsari kūḍidivi guri danagāya