పొద్దు వొద్దుకును వలపుల నేఁచేవు వద్దు
(॥పల్లవి॥)
పొద్దు వొద్దుకును వలపుల నేఁచేవు వద్దు
బుద్దిగాదు నీకు నేఁప భువనమోహినిని
(॥పొద్దు॥)
అప్పుడు మా విన్నపము లాలకించఁ బొద్దులేక
యిప్పుడు విచ్చేసినాఁడవిఁక నైనాను
చెప్పరాని విన్నియును చిత్తగించి చూతు గాని
చప్పర మంచములోని చక్కని కోమలిని
(॥పొద్దు॥)
అలసి మాతోడ మాటలానతియ్య వేళగాక
యెలయించ వచ్చినాఁడ వింతలోననే
సొలపు మాటలు గావు చూడు నీవే మేడమీఁద
చెలులపైనొరగిని జిగి గుబ్బలాఁడిని
(॥పొద్దు॥)
వేఁగెడి రమణిఁ జూచి వేగినంతకు రావైతి
మాఁగెఁగా యింతట నీ మనసైనాను
వేఁగు వచ్చెనా నీకు వేంకటేశ కృపఁజూడు
కాఁగిట నవధరించు కన్నుల కలికిని
(||pallavi||)
pŏddu vŏddugunu valabula nem̐sevu vaddu
buddigādu nīgu nem̐pa bhuvanamohinini
(||pŏddu||)
appuḍu mā vinnabamu lālagiṁcham̐ bŏddulega
yippuḍu vichchesinām̐ḍavim̐ka nainānu
sĕpparāni vinniyunu sittagiṁchi sūdu gāni
sappara maṁchamuloni sakkani komalini
(||pŏddu||)
alasi mādoḍa māḍalānadiyya veḽagāga
yĕlayiṁcha vachchinām̐ḍa viṁtalonane
sŏlabu māḍalu gāvu sūḍu nīve meḍamīm̐da
sĕlulabainŏragini jigi gubbalām̐ḍini
(||pŏddu||)
vem̐gĕḍi ramaṇim̐ jūsi veginaṁtagu rāvaidi
mām̐gĕm̐gā yiṁtaḍa nī manasainānu
vem̐gu vachchĕnā nīgu veṁkaḍeśha kṛpam̐jūḍu
kām̐giḍa navadhariṁchu kannula kaligini