పెనఁగకువే యిఁక ప్రియునితో నీవింత
(॥పల్లవి॥)
పెనఁగకువే యిఁక ప్రియునితో నీవింత
మనసు లెఱుఁగుదుము మరి మాటలేలే
(॥పెన॥)
అలుకదేరిచి పతి అట్టె పైకొనఁగాను
చలమరితనమేల సతులకును
జలజలఁ జెమరించె జాజుకొనఁ బులకించె
చెలఁగి వేగి మిగిలి చీఁకటులు గలవా
(॥పెన॥)
నవ్వు నవ్వి యీతఁడె వనుపులు సేయఁగాను
రవ్వలఁ బెట్టఁగనేలే రామలకును
జవ్వనపు కళలుబ్బె సమ్మతులు మతికబ్బె
పువ్వులలోపలిపొల్ల పూఁచిచెప్పఁగలవా
(॥పెన॥)
శ్రీవెంకటేశ్వరుఁడు చెక్కునొక్కి వేఁడుకోఁగా
వేవేలు మాఁటలేలే యీవెలఁదులకు
నీవాతనిఁ గూడితివి నీటులునుఁ జూపితివి
చేవల చిగురు నాఁడె సేసిపెట్టఁగలవా
(||pallavi||)
pĕnam̐gaguve yim̐ka priyunido nīviṁta
manasu lĕṟum̐gudumu mari māḍalele
(||pĕna||)
alugaderisi padi aṭṭĕ paigŏnam̐gānu
salamaridanamela sadulagunu
jalajalam̐ jĕmariṁchĕ jājugŏnam̐ bulagiṁchĕ
sĕlam̐gi vegi migili sīm̐kaḍulu galavā
(||pĕna||)
navvu navvi yīdam̐ḍĕ vanubulu seyam̐gānu
ravvalam̐ bĕṭṭam̐ganele rāmalagunu
javvanabu kaḽalubbĕ sammadulu madigabbĕ
puvvulalobalibŏlla pūm̐sisĕppam̐galavā
(||pĕna||)
śhrīvĕṁkaḍeśhvarum̐ḍu sĕkkunŏkki vem̐ḍugom̐gā
vevelu mām̐ṭalele yīvĕlam̐dulagu
nīvādanim̐ gūḍidivi nīḍulunum̐ jūbidivi
sevala siguru nām̐ḍĕ sesibĕṭṭam̐galavā