(॥పల్లవి॥)
పనిగొన నేరిచితే పాపమే పుణ్యమౌను
నినుఁ గొలిచేయట్టి నీసేవకులకు
(॥పని॥)
మనసు చంచలమైనా మరి నిన్నుఁ దలఁచితే
జనులకు నిహపరసాధనమౌను
తనువు హేయమైనా తగ నిన్నుఁ గొలిచితే
పనివడి యంతలోనే పవిత్రమౌను
(॥పని॥)
కర్మము బంధకమైనా కమ్మి నీసొమ్ముచేసితే-
నర్మిలి మోక్షమియ్య నాధారమౌను
మర్మము కోరికయైనా మహి నీభక్తికెక్కితే
ధర్మములకుఁ బరమధర్మము దానౌను
(॥పని॥)
జగమెల్ల మాయయైనా సరి నీకే శరణంటే
పగటున నదే తపఃఫలమౌను
అగపడి శ్రీవేంకటాధిప నన్నేలితివి
మిగులా నిహమైనా మించి పరమౌను
(||pallavi||)
panigŏna neriside pābame puṇyamaunu
ninum̐ gŏliseyaṭṭi nīsevagulagu
(||pani||)
manasu saṁchalamainā mari ninnum̐ dalam̐side
janulagu nihabarasādhanamaunu
tanuvu heyamainā taga ninnum̐ gŏliside
panivaḍi yaṁtalone pavitramaunu
(||pani||)
karmamu baṁdhagamainā kammi nīsŏmmuseside-
narmili mokṣhamiyya nādhāramaunu
marmamu korigayainā mahi nībhaktigĕkkide
dharmamulagum̐ baramadharmamu dānaunu
(||pani||)
jagamĕlla māyayainā sari nīge śharaṇaṁṭe
pagaḍuna nade tabaḥphalamaunu
agabaḍi śhrīveṁkaḍādhiba nannelidivi
migulā nihamainā miṁchi paramaunu