(॥పల్లవి॥)
పడఁతి నీయాసనె బతికున్నది
యెడయక నీవింక నెట్టయినాఁ జేయుమీ
(॥పడ॥)
గుబ్బలమీఁద జెలి కొంగు వేయదు
నిబ్బరపుమోహమున నిన్నుఁ దలచి
గబ్బియైన మరునిచే కాఁకలు బెట్టు
అబ్బురపు విరహమూ నాఁపలేక వున్నది
(॥పడ॥)
పొలఁతి మేనఁ గస్తూరి వూయ నొల్లదు
నెలకొన్న వలపుల నిన్నుఁ దలచి
కలువ బాణాలచేతిగాసియూ బెట్టు
బలిమైన తాపముల బారిఁ బడి యున్నది
(॥పడ॥)
సతి నీవు గూడఁగాను సంతసించెను
గతియైన శ్రీవెంకటనాథుఁడా
యితవైన పాయము నీ కెక్కెను నేఁడు
సతతము నిన్నుఁ గూడి చల్లనై వున్నది.
(||pallavi||)
paḍam̐ti nīyāsanĕ badigunnadi
yĕḍayaga nīviṁka nĕṭṭayinām̐ jeyumī
(||paḍa||)
gubbalamīm̐da jĕli kŏṁgu veyadu
nibbarabumohamuna ninnum̐ dalasi
gabbiyaina marunise kām̐kalu bĕṭṭu
abburabu virahamū nām̐palega vunnadi
(||paḍa||)
pŏlam̐ti menam̐ gastūri vūya nŏlladu
nĕlagŏnna valabula ninnum̐ dalasi
kaluva bāṇālasedigāsiyū bĕṭṭu
balimaina tābamula bārim̐ baḍi yunnadi
(||paḍa||)
sadi nīvu gūḍam̐gānu saṁtasiṁchĕnu
gadiyaina śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ḍā
yidavaina pāyamu nī kĕkkĕnu nem̐ḍu
sadatamu ninnum̐ gūḍi sallanai vunnadi.