(॥పల్లవి॥)
పచ్చి కస్తురి నీకు బ్రాఁతిగాని
ఒచ్చెమని పూయ నొల్లమి దెన్నఁడును
(॥పచ్చి॥)
తట్టుపునుఁ గొడల నంతటా నలంది
దిట్టవై పరిమళానఁ దిరిగేవు
ఇట్టిది మాయడవిలో నింతా నిదే
ఒట్టి యుండు నే మొల్ల మిదెన్నఁడును
(॥పచ్చి॥)
కప్పురపుఁ దావి తోడఁ గదియుచు
చిప్పిలెటి చెమటలఁ జెలంగేవు
తప్పక యింటింట దీని తరువులే నే
మెప్పుడు మాచేత నంట మిదెన్నఁడును
(॥పచ్చి॥)
జవ్వాది శిరసు నిండఁ జమరుకా యిట్టె
పవ్వళించే విదె నాపక్కనీవు
రవ్వయిన వేంకటరమణుఁడా మే
మెవ్వరమూ దీని నెఱుఁగ మెన్నఁడును
(||pallavi||)
pachchi kasturi nīgu brām̐tigāni
ŏchchĕmani pūya nŏllami dĕnnam̐ḍunu
(||pachchi||)
taṭṭubunum̐ gŏḍala naṁtaḍā nalaṁdi
diṭṭavai parimaḽānam̐ dirigevu
iṭṭidi māyaḍavilo niṁtā nide
ŏṭṭi yuṁḍu ne mŏlla midĕnnam̐ḍunu
(||pachchi||)
kappurabum̐ dāvi toḍam̐ gadiyusu
sippilĕḍi sĕmaḍalam̐ jĕlaṁgevu
tappaga yiṁṭiṁṭa dīni taruvule ne
mĕppuḍu māseda naṁṭa midĕnnam̐ḍunu
(||pachchi||)
javvādi śhirasu niṁḍam̐ jamarugā yiṭṭĕ
pavvaḽiṁche vidĕ nābakkanīvu
ravvayina veṁkaḍaramaṇum̐ḍā me
mĕvvaramū dīni nĕṟum̐ga mĕnnam̐ḍunu