(॥పల్లవి॥)
ఒట్టు వెట్టుకొంటే నేమి వొద్దు దోసములేదనె
వట్టిచింతఁ బొరలక వద్దికి రారాదా
(॥ఒట్టు॥)
మలసేయప్పటివేళ మాటమాటజగడాల
అలిగి లేచిపోయితే నందుకేమి
వెలినుండి నీవేల విరహనఁ బొరలేవు
చలమొద్దు నావద్దికి సరుగ రారాదా
(॥ఒట్టు॥)
నినుఁ జూచి నవ్వితేను నిజము నెరపెనంటా
గునిసి యల్లంతనే కూచుంటివి
మనసు పట్టగలేక మరియేల పొరలేవు
చనవుసేక నామంచానకు రారాదా
(॥ఒట్టు॥)
వేడుక యీరతి నీవె వేళమె ముందుగరఁగి
తోడనె సిగ్గులఁబొంది దూరుకొనేవు
యీడకేతెంచి శ్రీవెంకటేశ నన్నుఁ గూడితివి
మాడమాడ పంతములా మరియు రారాదా
(||pallavi||)
ŏṭṭu vĕṭṭugŏṁṭe nemi vŏddu dosamuledanĕ
vaṭṭisiṁtam̐ bŏralaga vaddigi rārādā
(||ŏṭṭu||)
malaseyappaḍiveḽa māḍamāḍajagaḍāla
aligi lesiboyide naṁdugemi
vĕlinuṁḍi nīvela virahanam̐ bŏralevu
salamŏddu nāvaddigi saruga rārādā
(||ŏṭṭu||)
ninum̐ jūsi navvidenu nijamu nĕrabĕnaṁṭā
gunisi yallaṁtane kūsuṁṭivi
manasu paṭṭagalega mariyela pŏralevu
sanavusega nāmaṁchānagu rārādā
(||ŏṭṭu||)
veḍuga yīradi nīvĕ veḽamĕ muṁdugaram̐gi
toḍanĕ siggulam̐bŏṁdi dūrugŏnevu
yīḍagedĕṁchi śhrīvĕṁkaḍeśha nannum̐ gūḍidivi
māḍamāḍa paṁtamulā mariyu rārādā