ఊరకున్నవారితోడ నూరెల్లా నోపునటే
(॥పల్లవి॥)
ఊరకున్నవారితోడ నూరెల్లా నోపునటే
వోరపోరల(?) తోడను వూరకున్నఁ జాలదా
(॥ఊర॥)
చెలిమి సేసినచోట సిగ్గులనెగ్గులూలేవు
అలుగఁగఁ దగునటే ఆతనితోను
పెలుచమాటలుగదే బెట్టికోపాలురేఁచీని
వొలిసి మోనముతోడ వూరకున్నఁ జాలదా
(॥ఊర॥)
చనవులిచ్చినచోట సాదించఁబనిలేదు
పెనఁగి వేసరింతురా ప్రియునినింత
చెనకులింతే కదే జిగిరేసు వుట్టించు
వొనర నవ్వులు నవ్వి వూరకున్నఁ జాలదా
(॥ఊర॥)
గక్కనఁ గూడినచోట కాఁతాళించ మరివొద్దు
కక్కసములేలే శ్రీ వేంకటపతితో
వొక్కటైనదిందే కదే వొగి మందెమేళమాయ
వుక్కుమీరి లోలోఁజొక్కి వూరకున్నఁ జాలదా
(||pallavi||)
ūragunnavāridoḍa nūrĕllā nobunaḍe
voraborala(?) toḍanu vūragunnam̐ jāladā
(||ūra||)
sĕlimi sesinasoḍa siggulanĕggulūlevu
alugam̐gam̐ dagunaḍe ādanidonu
pĕlusamāḍalugade bĕṭṭigobālurem̐sīni
vŏlisi monamudoḍa vūragunnam̐ jāladā
(||ūra||)
sanavulichchinasoḍa sādiṁcham̐baniledu
pĕnam̐gi vesariṁturā priyuniniṁta
sĕnaguliṁte kade jigiresu vuṭṭiṁchu
vŏnara navvulu navvi vūragunnam̐ jāladā
(||ūra||)
gakkanam̐ gūḍinasoḍa kām̐tāḽiṁcha marivŏddu
kakkasamulele śhrī veṁkaḍabadido
vŏkkaḍainadiṁde kade vŏgi maṁdĕmeḽamāya
vukkumīri lolom̐jŏkki vūragunnam̐ jāladā