(॥పల్లవి॥)
ఊరకున్న వారినేల వుప్పటించేవే
దూరులేక దూరితేను దోసముగాదా
(॥ఊర॥)
ఎక్కడికెక్కడి సుద్దులేదో మనసునఁబెట్టి
చక్కఁ జూడనైతినంటా సాదించేవు
వొక్కట్టిపై వొక్కటివేశూరకె వాదడిచితి
అక్కరతోఁ జేయివట్టితే అపరాధమా
(॥ఊర॥)
పనిలేని పనులకు పంతములెక్కించుకొని
చనవుననవునంటా సాదించేవు
అనుమానములకుఁగా అట్టెవొలలు వేసితి
నినుఁ గాగలించితేనే నేరమాయనా
(॥ఊర॥)
తమకమెడలేనిది తనువునఁ బెట్టుకొని
సమమోహము లేదంటా సాదించేవు
భ్రమదీర శ్రీవెంకటపతినంటా నన్నుఁగూడి
జమళిఁ బాయవు నేఁడు సంతోసించితివా
(||pallavi||)
ūragunna vārinela vuppaḍiṁcheve
dūrulega dūridenu dosamugādā
(||ūra||)
ĕkkaḍigĕkkaḍi sudduledo manasunam̐bĕṭṭi
sakkam̐ jūḍanaidinaṁṭā sādiṁchevu
vŏkkaṭṭibai vŏkkaḍiveśhūragĕ vādaḍisidi
akkaradom̐ jeyivaṭṭide abarādhamā
(||ūra||)
panileni panulagu paṁtamulĕkkiṁchugŏni
sanavunanavunaṁṭā sādiṁchevu
anumānamulagum̐gā aṭṭĕvŏlalu vesidi
ninum̐ gāgaliṁchidene neramāyanā
(||ūra||)
tamagamĕḍalenidi tanuvunam̐ bĕṭṭugŏni
samamohamu ledaṁṭā sādiṁchevu
bhramadīra śhrīvĕṁkaḍabadinaṁṭā nannum̐gūḍi
jamaḽim̐ bāyavu nem̐ḍu saṁtosiṁchidivā