(॥పల్లవి॥)
ఊరకుండుమనవే వొక్కటొక్కటే రేఁచక
తేరకత్తె నైతేనేమి తిద్దుబడి తనదే
(॥ఊర॥)
తగిన నాచెలువము తనకె శలవాయ
పొగడఁగవలెనా పొరుగులను
నగిన నానగవులు ననుపులకునువచ్చె
మగనాలనైతేనేమి మనువెల్లాఁ దనదే
(॥ఊర॥)
పట్టిన నాపంతమిది పైపైఁ దనలోనాయ
అట్టె నన్నేల మెచ్చీనె అందరితోను
తిట్టిన నాతిట్టులివి దీవెనలై సరిదాఁకె
చుట్టమనై తేనేమి సొమ్మయితిఁ దనకే
(॥ఊర॥)
యిల్లిదె నాజవ్వనము యెప్పుడూఁ దనకెఅబ్బె
వెల్లవిరి సేయనేలె వీధివీధిని
చెల్లుబడితోఁ దానె శ్రీవెంకటేశుఁడుగూడె
గొల్లదాననైతేనేమి కొలుమోల్లాఁ దనదే
(||pallavi||)
ūraguṁḍumanave vŏkkaḍŏkkaḍe rem̐saga
teragattĕ naidenemi tiddubaḍi tanade
(||ūra||)
tagina nāsĕluvamu tanagĕ śhalavāya
pŏgaḍam̐gavalĕnā pŏrugulanu
nagina nānagavulu nanubulagunuvachchĕ
maganālanaidenemi manuvĕllām̐ danade
(||ūra||)
paṭṭina nābaṁtamidi paibaim̐ danalonāya
aṭṭĕ nannela mĕchchīnĕ aṁdaridonu
tiṭṭina nādiṭṭulivi dīvĕnalai saridām̐kĕ
suṭṭamanai tenemi sŏmmayidim̐ danage
(||ūra||)
yillidĕ nājavvanamu yĕppuḍūm̐ danagĕabbĕ
vĕllaviri seyanelĕ vīdhivīdhini
sĕllubaḍidom̐ dānĕ śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ḍugūḍĕ
gŏlladānanaidenemi kŏlumollām̐ danade