(॥పల్లవి॥)
ఊరకె తా నుండట్టె నుండుఁ గాక
తారుకాణ లైనమీఁదఁ దగవుఁ గొంతా
(॥ఊర॥)
తనకేమె నాలోనఁ దల వంచు కొంటేను
ననుపులేని చోట నవ్వఁ బొయ్యేదా
అననేలె నన్ను సారె నవ్వలిమో మైతి నంటా
చనవులేని చోట సలిగెఁగొంతా
(॥ఊర॥)
చింత యాలె తనకు నేఁ జెక్కిటఁ జే యిడు కొంటే
సంతముగాని చోట సరసములా
యింత యాలె యడమాట లేకతాన నే నుంటే
పంతగాఁడు తాను నేఁ బచరించఁ గలనా
(॥ఊర॥)
వలపు చల్లఁగ నేలె వంతుకు నే నలిగితే
చలము సాధించఁగాను జాణతనాలా
యెలమి శ్రీ వెంకటేశుఁ డింత చేసి నన్నుఁ గూడె
కలసిన మీఁద నింక కపటములా
(||pallavi||)
ūragĕ tā nuṁḍaṭṭĕ nuṁḍum̐ gāga
tārugāṇa lainamīm̐dam̐ dagavum̐ gŏṁtā
(||ūra||)
tanagemĕ nālonam̐ dala vaṁchu kŏṁṭenu
nanubuleni soḍa navvam̐ bŏyyedā
ananelĕ nannu sārĕ navvalimo maidi naṁṭā
sanavuleni soḍa saligĕm̐gŏṁtā
(||ūra||)
siṁta yālĕ tanagu nem̐ jĕkkiḍam̐ je yiḍu kŏṁṭe
saṁtamugāni soḍa sarasamulā
yiṁta yālĕ yaḍamāḍa legadāna ne nuṁṭe
paṁtagām̐ḍu tānu nem̐ basariṁcham̐ galanā
(||ūra||)
valabu sallam̐ga nelĕ vaṁtugu ne naligide
salamu sādhiṁcham̐gānu jāṇadanālā
yĕlami śhrī vĕṁkaḍeśhum̐ ḍiṁta sesi nannum̐ gūḍĕ
kalasina mīm̐da niṁka kabaḍamulā