ఊరకే నీ శరణని వుండుటే నా పనిఁ గాక
(॥పల్లవి॥)
ఊరకే నీ శరణని వుండుటే నా పనిఁ గాక
యీ రీతి నా వుపాయము లేడ కెక్కీనయ్యా
(॥ఊర॥)
ముందే అంతర్యామివై మొగి నాలో నుండఁగాను
చెంది నిన్ను లేనివానిఁ జేసుక నామనసులో
గొంది నీయాకారముగా కొంత నే భావించుకొంటా
ఇందుఁ గల్పితధ్యానము లెట్టు చేసేనయ్యా
(॥ఊర॥)
కన్నులఁ జూచినందెల్ల కమ్మి నీవై యుండఁగాను
అన్నిటాఁ బ్రత్యక్షమందు అభావన చేసుకొని
విన్ననై తెలియలేక వేరే యెందొ వెదకుచు
పన్నిన ప్రయాసాలఁ బడనేటికయ్యా
(॥ఊర॥)
శ్రీవేంకటాద్రిమీఁద శ్రీపతివై కొలువుండి
ఆవటించి తలఁపులో నచ్చొత్తి నట్టుండఁగాను
దేవుఁ డెట్టివాఁడంటా తెగని చదువులందు
సోవలుగా నింకనేమి సోదించేనయ్యా
(||pallavi||)
ūrage nī śharaṇani vuṁḍuḍe nā panim̐ gāga
yī rīdi nā vubāyamu leḍa kĕkkīnayyā
(||ūra||)
muṁde aṁtaryāmivai mŏgi nālo nuṁḍam̐gānu
sĕṁdi ninnu lenivānim̐ jesuga nāmanasulo
gŏṁdi nīyāgāramugā kŏṁta ne bhāviṁchugŏṁṭā
iṁdum̐ galbidadhyānamu lĕṭṭu sesenayyā
(||ūra||)
kannulam̐ jūsinaṁdĕlla kammi nīvai yuṁḍam̐gānu
anniḍām̐ bratyakṣhamaṁdu abhāvana sesugŏni
vinnanai tĕliyalega vere yĕṁdŏ vĕdagusu
pannina prayāsālam̐ baḍaneḍigayyā
(||ūra||)
śhrīveṁkaḍādrimīm̐da śhrībadivai kŏluvuṁḍi
āvaḍiṁchi talam̐pulo nachchŏtti naṭṭuṁḍam̐gānu
devum̐ ḍĕṭṭivām̐ḍaṁṭā tĕgani saduvulaṁdu
sovalugā niṁkanemi sodiṁchenayyā