(॥పల్లవి॥)
ఒక్కమనసున నే నుండేఁగాక
యెక్కడిపనులు దానే యెఱఁగఁడా
(॥ఒక్క॥)
బలుదేహ మిచ్చువాఁడు ప్రాణము వోసినవాఁడు
తలఁపొసగినవాఁడు దైవమేకాఁడా
వెలుపలి లంపటాలు వేవేలు గడించి తాను
మలసి ఇంతలో నన్ను మఱచీనా
(॥ఒక్క॥)
జగము లేలేటివాఁడు సంసారిఁ జేసినవాఁడు
తగులై యుండినవాఁడు తానేకాఁడా
బెగడకుండ దినాలు పెరుగఁజేసేటివాఁడు
తగినట్టు నడపించఁ దా నేరఁడా
(॥ఒక్క॥)
మొదలై యుండేటివాఁడు ముందరఁ దుదయ్యేవాఁడు
యెదలోవాఁడు శ్రీవేంకటేశుఁడే కాఁడా
చదివించి బుద్ధులిచ్చి చైతన్యమైనవాఁడు
పొదిగి నాదాపుదండై భోగించఁడా
(||pallavi||)
ŏkkamanasuna ne nuṁḍem̐gāga
yĕkkaḍibanulu dāne yĕṟam̐gam̐ḍā
(||ŏkka||)
baludeha michchuvām̐ḍu prāṇamu vosinavām̐ḍu
talam̐pŏsaginavām̐ḍu daivamegām̐ḍā
vĕlubali laṁpaḍālu vevelu gaḍiṁchi tānu
malasi iṁtalo nannu maṟasīnā
(||ŏkka||)
jagamu leleḍivām̐ḍu saṁsārim̐ jesinavām̐ḍu
tagulai yuṁḍinavām̐ḍu tānegām̐ḍā
bĕgaḍaguṁḍa dinālu pĕrugam̐jeseḍivām̐ḍu
taginaṭṭu naḍabiṁcham̐ dā neram̐ḍā
(||ŏkka||)
mŏdalai yuṁḍeḍivām̐ḍu muṁdaram̐ dudayyevām̐ḍu
yĕdalovām̐ḍu śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍe kām̐ḍā
sadiviṁchi buddhulichchi saidanyamainavām̐ḍu
pŏdigi nādābudaṁḍai bhogiṁcham̐ḍā