నిత్యానందులము నిర్మలులమిదే నేము
(॥పల్లవి॥)
నిత్యానందులము నిర్మలులమిదే నేము
సత్యముగ మమ్మాతఁడు సరిఁ బుట్టించఁగను
(॥నిత్యా॥)
యెక్కడవోయి వెదకే మిటమీఁద దైవమును
వొక్కట నంతర్యామై వున్నాఁడదె
ఇక్కడ నాతనిగుణా లెన్నేసి చదివే మిఁక
పక్కన తన దాసుల భక్తికి సులభుఁడు
(॥నిత్యా॥)
యేమేమి వేఁడుకొనేము యిటమీఁద నాతని
నామములు నాలికపై నటించీనదే
నేమమున నింకా నెట్టు నిచ్చలు భుజించేమో
కామించి సంసారపు కైంకర్య మాతనిదే
(॥నిత్యా॥)
ధ్యాన మేమని సేసేము తలఁచినందెల్లాను
పూని శ్రీవేంకటేశుఁడే వుండఁగాను
నానాఁట నిఁక నేమి నమ్మితి మనేదేమి
పేని మమ్ముఁ దన కుక్షిఁబెట్టి పెంచఁగాను
(||pallavi||)
nityānaṁdulamu nirmalulamide nemu
satyamuga mammādam̐ḍu sarim̐ buṭṭiṁcham̐ganu
(||nityā||)
yĕkkaḍavoyi vĕdage miḍamīm̐da daivamunu
vŏkkaḍa naṁtaryāmai vunnām̐ḍadĕ
ikkaḍa nādaniguṇā lĕnnesi sadive mim̐ka
pakkana tana dāsula bhaktigi sulabhum̐ḍu
(||nityā||)
yememi vem̐ḍugŏnemu yiḍamīm̐da nādani
nāmamulu nāligabai naḍiṁchīnade
nemamuna niṁkā nĕṭṭu nichchalu bhujiṁchemo
kāmiṁchi saṁsārabu kaiṁkarya mādanide
(||nityā||)
dhyāna memani sesemu talam̐sinaṁdĕllānu
pūni śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍe vuṁḍam̐gānu
nānām̐ṭa nim̐ka nemi nammidi manedemi
peni mammum̐ dana kukṣhim̐bĕṭṭi pĕṁcham̐gānu