(॥పల్లవి॥)
నిరుహేతుక దయానిధివి నీవు
కరుణించు నీకు నొక్కటి విన్నపము
(॥నిరు॥)
దేవా నీమహిమ తెలియ నెవ్వరివశ-
మీవల నీవే గతెను టింతేకాక
భావించలేరు నిన్ను బ్రహ్మాదులు సహితము
నీవేడ నేనేడ నే నొక జంతువను
(॥నిరు॥)
చిత్తా హరి నాదిక్కు చేకొని యవలోకించవే
యిత్తల సంసారవార్ధి యీఁదుచున్నాఁడ
హత్తి చూచేవారేకాని అడ్డగించేవారు లేరు
పొత్తుల నాధర్మము పుణ్యము నీచేతిది
(॥నిరు॥)
అవధారు శ్రీవేంకటాధీశ నాజన్మము
కవిసి యింద్రియములఁ గట్టువడ్డాఁడ
జవళి నీపాదములే శరణము చొచ్చినాఁడ
తవిలి నీచిత్తమింతే తరవాత నిఁకను
(||pallavi||)
niruheduga dayānidhivi nīvu
karuṇiṁchu nīgu nŏkkaḍi vinnabamu
(||niru||)
devā nīmahima tĕliya nĕvvarivaśha-
mīvala nīve gadĕnu ṭiṁtegāga
bhāviṁchaleru ninnu brahmādulu sahidamu
nīveḍa neneḍa ne nŏga jaṁtuvanu
(||niru||)
sittā hari nādikku segŏni yavalogiṁchave
yittala saṁsāravārdhi yīm̐dusunnām̐ḍa
hatti sūsevāregāni aḍḍagiṁchevāru leru
pŏttula nādharmamu puṇyamu nīsedidi
(||niru||)
avadhāru śhrīveṁkaḍādhīśha nājanmamu
kavisi yiṁdriyamulam̐ gaṭṭuvaḍḍām̐ḍa
javaḽi nībādamule śharaṇamu sŏchchinām̐ḍa
tavili nīsittamiṁte taravāda nim̐kanu