(॥పల్లవి॥)
నిరంతరంబును నీమాయే పరం-
పరములాయ పాపవే నీమాయ
(॥నిర॥)
మును తల్లిగర్భమున ముంచెను నీమాయ
వెనక జనించినట్టే వెలసె నీమాయ
అనుగు కౌమార బాల్య యవ్వనములు నీమాయ
జనులకు దాఁటరానిజలధి నీమాయ
(॥నిర॥)
ఆస నీమాయ అంగము నీమాయ
యీసునఁ గామక్రోధము లివి నీమాయ
వాసుల సంసారమున వలఁబెట్టీ నీమాయ
గాసిఁబడి యిఁక నెట్టు గడచే నీమాయ
(॥నిర॥)
యెదురెల్ల నీమాయ యిహమెల్ల నీమాయ
పొదలి స్వర్గ నరక భోగము నీమాయ
అదన శ్రీవేంకటేశ అంతరాత్మవు నీవె
యిదె నీకే శరణంటి నిఁకనేల మాయ
(||pallavi||)
niraṁtaraṁbunu nīmāye paraṁ-
paramulāya pābave nīmāya
(||nira||)
munu talligarbhamuna muṁchĕnu nīmāya
vĕnaga janiṁchinaṭṭe vĕlasĕ nīmāya
anugu kaumāra bālya yavvanamulu nīmāya
janulagu dām̐ṭarānijaladhi nīmāya
(||nira||)
āsa nīmāya aṁgamu nīmāya
yīsunam̐ gāmakrodhamu livi nīmāya
vāsula saṁsāramuna valam̐bĕṭṭī nīmāya
gāsim̐baḍi yim̐ka nĕṭṭu gaḍase nīmāya
(||nira||)
yĕdurĕlla nīmāya yihamĕlla nīmāya
pŏdali svarga naraga bhogamu nīmāya
adana śhrīveṁkaḍeśha aṁtarātmavu nīvĕ
yidĕ nīge śharaṇaṁṭi nim̐kanela māya