నిన్నుఁ జూ చెప్పటనుండి నేఁడు నాకు వెరగయ్యీ
(॥పల్లవి॥)
నిన్నుఁ జూ చెప్పటనుండి నేఁడు నాకు వెరగయ్యీ
పన్నుకొని యెన్నేసి పగటులదానవే
(॥నిన్నుఁ॥)
చనవులు సేసుకొని సరసము లాడి యాడి
వినయానఁ జెక్కునొక్కి వేఁడుకొనేవు
మనసు రంజిల్లఁ జేసి మచ్చికలు చల్లేవు
యెనసి విభుని కెంత యిచ్చకురాలవే
(॥నిన్నుఁ॥)
సరసనే కూచుండి సారెకునుఁ గొప్పు దువ్వి
విరులు ముడిచి యిట్టె విడి మిచ్చేవు
తెరవేసుకొని మోవితేనియలే కురిసేవు
యిరవై మగని కెంత యితవరి దానవే
(॥నిన్నుఁ॥)
వేవేగఁ గాఁగిలించి వేడుకలు వెడరేఁచి
కైవసము సేసుకొని కరఁగించేవు
యీవేళ శ్రీవేంకటేశుఁ డిన్నిటాను నన్ను నేలె
నీవూ నీతని కెంత నెయ్యమైనదానవే
(||pallavi||)
ninnum̐ jū sĕppaḍanuṁḍi nem̐ḍu nāgu vĕragayyī
pannugŏni yĕnnesi pagaḍuladānave
(||ninnum̐||)
sanavulu sesugŏni sarasamu lāḍi yāḍi
vinayānam̐ jĕkkunŏkki vem̐ḍugŏnevu
manasu raṁjillam̐ jesi machchigalu sallevu
yĕnasi vibhuni kĕṁta yichchagurālave
(||ninnum̐||)
sarasane kūsuṁḍi sārĕgunum̐ gŏppu duvvi
virulu muḍisi yiṭṭĕ viḍi michchevu
tĕravesugŏni movideniyale kurisevu
yiravai magani kĕṁta yidavari dānave
(||ninnum̐||)
vevegam̐ gām̐giliṁchi veḍugalu vĕḍarem̐si
kaivasamu sesugŏni karam̐giṁchevu
yīveḽa śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍinniḍānu nannu nelĕ
nīvū nīdani kĕṁta nĕyyamainadānave