నిన్నుఁ బాసిన కతాన నెలఁత కింతేసి పుట్టె
(॥పల్లవి॥)
నిన్నుఁ బాసిన కతాన నెలఁత కింతేసి పుట్టె
కన్నులఁ జూచితివింకఁ గావవయ్య చెలిని
(॥నిన్ను॥)
జలములోపలఁ బుట్టె జలజమందురు గాని
జలజాస్యమున నేత్రజలములుబ్బె
అలయగ్ని నీటిచే నారునందురు గాని
వెలయఁ జెమటనీరు విరహగ్నినిగిరె
(॥నిన్ను॥)
ఇంపులఁ దీగెఁ బూవులెసఁగునందురు గాని
తంపి పూవులనదివో తనులత
సంపెంగకు తుమ్మిదలు జరగునందురు గాని
సంపెంగ ముక్కునవాలె జాలియలినెరులు
(॥నిన్ను॥)
మించె మేఘముమీఁద మెరుఁగనందురు గాని
నించుఁ జెలిమెరుఁగుపై నీలమేఘాము
అంచల శ్రీవేంకటేశ అతివ నీవు గూడఁగా
యెంచఁగ నీమన్ననలనెక్కుడాయఁ గాని
(||pallavi||)
ninnum̐ bāsina kadāna nĕlam̐ta kiṁtesi puṭṭĕ
kannulam̐ jūsidiviṁkam̐ gāvavayya sĕlini
(||ninnu||)
jalamulobalam̐ buṭṭĕ jalajamaṁduru gāni
jalajāsyamuna netrajalamulubbĕ
alayagni nīḍise nārunaṁduru gāni
vĕlayam̐ jĕmaḍanīru virahagninigirĕ
(||ninnu||)
iṁpulam̐ dīgĕm̐ būvulĕsam̐gunaṁduru gāni
taṁpi pūvulanadivo tanulada
saṁpĕṁgagu tummidalu jaragunaṁduru gāni
saṁpĕṁga mukkunavālĕ jāliyalinĕrulu
(||ninnu||)
miṁchĕ meghamumīm̐da mĕrum̐ganaṁduru gāni
niṁchum̐ jĕlimĕrum̐gubai nīlameghāmu
aṁchala śhrīveṁkaḍeśha adiva nīvu gūḍam̐gā
yĕṁcham̐ga nīmannanalanĕkkuḍāyam̐ gāni