నిండు కంతటా నున్నది నీమాయ
(॥పల్లవి॥)
నిండు కంతటా నున్నది నీమాయ
వొండొకరు జనులకు నుపదేశించనేలా
(॥నిండు॥)
నేరకుంటే సంసారము నేరుపును నీమాయ
చేరకుంటే గడులోను చేసుకొను నీమాయ
వూరకొడఁబడకుంటే వొడఁబరచు నీమాయ
పోరి బిడ్డలకు తండ్రి బుద్ధి చెప్పవలెనా
(॥నిండు॥)
నాలికె కారురుచులు నలిఁ దెలుపు నీమాయ
బేలుఁడై విరక్తుఁడై భిక్ష మెత్తించు నీమాయ
పాలుమాలేమంకునైనా పనిసేయించు నీమాయ
రేలుఁబగళ్లొకరు ప్రేరేఁపుచుండవలెనా
(॥నిండు॥)
చొక్కించి నోరుఁ జేతికి సూటి చూపు నీమాయ
పెక్కులాగుల నన్నిటాఁ బెనగించు నీమాయ
వెక్కసపలమేల్మంగవిభుఁడ శ్రీవేంకటేశ
తక్కక నీమహిమిది తలపించవలెనా
(||pallavi||)
niṁḍu kaṁtaḍā nunnadi nīmāya
vŏṁḍŏgaru janulagu nubadeśhiṁchanelā
(||niṁḍu||)
neraguṁṭe saṁsāramu nerubunu nīmāya
seraguṁṭe gaḍulonu sesugŏnu nīmāya
vūragŏḍam̐baḍaguṁṭe vŏḍam̐barasu nīmāya
pori biḍḍalagu taṁḍri buddhi sĕppavalĕnā
(||niṁḍu||)
nāligĕ kārurusulu nalim̐ dĕlubu nīmāya
belum̐ḍai viraktum̐ḍai bhikṣha mĕttiṁchu nīmāya
pālumālemaṁkunainā paniseyiṁchu nīmāya
relum̐bagaḽlŏgaru prerem̐pusuṁḍavalĕnā
(||niṁḍu||)
sŏkkiṁchi norum̐ jedigi sūḍi sūbu nīmāya
pĕkkulāgula nanniḍām̐ bĕnagiṁchu nīmāya
vĕkkasabalamelmaṁgavibhum̐ḍa śhrīveṁkaḍeśha
takkaga nīmahimidi talabiṁchavalĕnā