(॥పల్లవి॥)
నిండిన జగములెల్లా నీయాధీనము
బండు జన్మములవాఁడ భయమేమీ నెరఁగ
(॥నిండి॥)
పాతకపు దేహమిది ప్రకృతి యాధీనము
ఆతుమ శ్రీహరి నీయాధీనము
యీతల నాతల నేనెవ్వరి నేమనలేను
చేతనుఁడ నింతే నేను చిక్కిన వేమెఱఁగ
(॥నిండి॥)
వెలయు నా కర్మము నీ వేదశాస్త్రాధీనము
నిలిచిన జ్ఞానమెల్లా నీయాధీనము
తలఁచి యెవ్వరి నేఁ దగుఁ దగదనలేను
కొలఁది జీవుఁడనింతే కొనమొద లెఱఁగ
(॥నిండి॥)
అక్కడ నా మనసిక నాచార్యాధీనము
నిక్కపు నామోక్షము నీయాధీనము
యెక్కువ శ్రీవేంకటేశ యెవ్వరి నేమనలేను
పక్కన నీ బంటనింతే పరచింత లెఱఁగ
(||pallavi||)
niṁḍina jagamulĕllā nīyādhīnamu
baṁḍu janmamulavām̐ḍa bhayamemī nĕram̐ga
(||niṁḍi||)
pādagabu dehamidi prakṛti yādhīnamu
āduma śhrīhari nīyādhīnamu
yīdala nādala nenĕvvari nemanalenu
sedanum̐ḍa niṁte nenu sikkina vemĕṟam̐ga
(||niṁḍi||)
vĕlayu nā karmamu nī vedaśhāstrādhīnamu
nilisina jñānamĕllā nīyādhīnamu
talam̐si yĕvvari nem̐ dagum̐ dagadanalenu
kŏlam̐di jīvum̐ḍaniṁte kŏnamŏda lĕṟam̐ga
(||niṁḍi||)
akkaḍa nā manasiga nāsāryādhīnamu
nikkabu nāmokṣhamu nīyādhīnamu
yĕkkuva śhrīveṁkaḍeśha yĕvvari nemanalenu
pakkana nī baṁṭaniṁte parasiṁta lĕṟam̐ga