(॥పల్లవి॥)
నిచ్చలు సేవలుసేసి నేనే వేసరితి
అచ్చలానఁ దనకంటే అలసితిని
(॥నిచ్చ॥)
కన్నుల కాఁకలుదీర కప్పురము చరమవే
యెన్నిక నెవ్వతెకో యెదురుచూచె
సన్నలుచేసిన చేయి సకియరో పిసుకవే
పన్ని సారె వంచి వంచి బడలినాఁడు
(॥నిచ్చ॥)
పెదవికిఁ బదనురాఁ బిలిచి పన్నీరీవే
కదిసి యెవ్వతెకో కతలు చెప్పె
పొదిగినమేనఁ దట్టుపునుఁగయినాఁ బూయవే
మదనగరిడి సదమదమైనాఁడు
(॥నిచ్చ॥)
వురముమీఁదికి నిట్టె వుపచారాలు సేయవే
మొరసి చన్ను మోపు మోఁచినాఁడు
యిరవై శ్రీవెంకటేశుఁ డెననె నాకాఁగిట
మరిగించి నన్నిట్లా మన్నించినాఁడు
(||pallavi||)
nichchalu sevalusesi nene vesaridi
achchalānam̐ danagaṁṭe alasidini
(||nichcha||)
kannula kām̐kaludīra kappuramu saramave
yĕnniga nĕvvadĕgo yĕdurusūsĕ
sannalusesina seyi sagiyaro pisugave
panni sārĕ vaṁchi vaṁchi baḍalinām̐ḍu
(||nichcha||)
pĕdavigim̐ badanurām̐ bilisi pannīrīve
kadisi yĕvvadĕgo kadalu sĕppĕ
pŏdiginamenam̐ daṭṭubunum̐gayinām̐ būyave
madanagariḍi sadamadamainām̐ḍu
(||nichcha||)
vuramumīm̐digi niṭṭĕ vubasārālu seyave
mŏrasi sannu mobu mom̐sinām̐ḍu
yiravai śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ ḍĕnanĕ nāgām̐giḍa
marigiṁchi nanniṭlā manniṁchinām̐ḍu