నిచ్చలూఁ జెడనియట్టి నీకె తెలుసుఁ గాక
(॥పల్లవి॥)
నిచ్చలూఁ జెడనియట్టి నీకె తెలుసుఁ గాక
యిచ్చల మా వంటివా రేమెరుఁగుదురయ్యా
(॥నిచ్చ॥)
బాలుఁడు వృద్ధనియెటి పరిభాష లన్నియును
మూలమూలలను దేహమునకె కాక
యీలో నెంచి చూచితే నెన్నటివాఁడు
కోలుముందై పెరిగీనో కొంచె మయ్యీనో
(॥నిచ్చ॥)
మంచిది చెడ్డ దనెటిమాఁట లెల్లా భువిలోన
యెంచి చూడ మనుజుల కింతె కాక
నించి సర్వపూర్ణుఁడవై నీవు లేనిచోటేది
తుంచరాదు పెంచరాదు తొల్లె కలవు
(॥నిచ్చ॥)
వాఁడు వీఁడనియెటివచనాలు జగములో
పోఁడిమి జీవులయందె పొసఁ గెఁ గాక
వేఁడినా కొసరినాను విశ్వవ్యాపకుఁడవై
నాఁడు నేఁడు శ్రీవెంకటనాథుఁడవె కలవూ
(||pallavi||)
nichchalūm̐ jĕḍaniyaṭṭi nīgĕ tĕlusum̐ gāga
yichchala mā vaṁṭivā remĕrum̐gudurayyā
(||nichcha||)
bālum̐ḍu vṛddhaniyĕḍi paribhāṣha lanniyunu
mūlamūlalanu dehamunagĕ kāga
yīlo nĕṁchi sūside nĕnnaḍivām̐ḍu
kolumuṁdai pĕrigīno kŏṁchĕ mayyīno
(||nichcha||)
maṁchidi sĕḍḍa danĕḍimām̐ṭa lĕllā bhuvilona
yĕṁchi sūḍa manujula kiṁtĕ kāga
niṁchi sarvabūrṇum̐ḍavai nīvu lenisoḍedi
tuṁcharādu pĕṁcharādu tŏllĕ kalavu
(||nichcha||)
vām̐ḍu vīm̐ḍaniyĕḍivasanālu jagamulo
pom̐ḍimi jīvulayaṁdĕ pŏsam̐ gĕm̐ gāga
vem̐ḍinā kŏsarinānu viśhvavyābagum̐ḍavai
nām̐ḍu nem̐ḍu śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ḍavĕ kalavū