(॥పల్లవి॥)
నెరబిరుదిన్నిటాను నీ బంటు
వొరసె గగనమదివో నీ బంటు
(॥నెర॥)
ముంచిన చుక్కలు మొలపూసలుగాఁ
బెంచె మేను పెళపెళనార్చి
అంచులు మోవఁగ నబ్జభవాండము
నించె నార్భటము నీ బంటు
(॥నెర॥)
గగనలోకములు గడగడ వణఁకఁగ
నెగసె హుటాహుటి నీ బంటు
మగటిమి మెరయఁగ మందులకొండకు
నిగిడి కోయనుచు నీ బంటు
(॥నెర॥)
ఇమ్ముల రఘుపతి హితుఁడై సీతకు
నెమ్మన మలరిన నీ బంటు
కమ్మర నిదె వేంకటేశ నీచే
నిమ్మపండైన నీ బంటు
(||pallavi||)
nĕrabirudinniḍānu nī baṁṭu
vŏrasĕ gaganamadivo nī baṁṭu
(||nĕra||)
muṁchina sukkalu mŏlabūsalugām̐
bĕṁchĕ menu pĕḽabĕḽanārsi
aṁchulu movam̐ga nabjabhavāṁḍamu
niṁchĕ nārbhaḍamu nī baṁṭu
(||nĕra||)
gaganalogamulu gaḍagaḍa vaṇam̐kam̐ga
nĕgasĕ huḍāhuḍi nī baṁṭu
magaḍimi mĕrayam̐ga maṁdulagŏṁḍagu
nigiḍi koyanusu nī baṁṭu
(||nĕra||)
immula raghubadi hidum̐ḍai sīdagu
nĕmmana malarina nī baṁṭu
kammara nidĕ veṁkaḍeśha nīse
nimmabaṁḍaina nī baṁṭu