(॥పల్లవి॥)
నేను సేసే చేఁతలలో నెరుసున్నదా
వీనుల వినుమంటేను వేసరేవు గాక
(॥నేను॥)
కప్పుర మిచ్చితిఁ గాక కవకవ నవ్వితినా
రెప్పల మొక్కితిఁగాక రేసు రేచేఁనా
ముప్పిరినెవ్వతెచేనో ముందువాడివచ్చి
దప్పితో నొక్కటొక్కటే తలచేవుగాక
(॥నేను॥)
చిగురందిచ్చితిఁగాక చేగోరు దాఁకించితినా
మొగమోటనుంటిఁగాక ముంచికైకోనా
మగువ యెవ్వతెచేనో మర్మాలు తొరలి వచ్చి
పగటులనూరకే భ్రమసేవుగాక
(॥నేను॥)
రతులఁ గూడితిఁ గాక రాజసము చూపితినా
సతమై యుండితిఁగాక సాదురీతిని
గతియై శ్రీవేంకటేశ కడపలోఁ గూడితివి
మతి నెవ్వతోఁ దలఁచి మలసేవుగాక
(||pallavi||)
nenu sese sem̐talalo nĕrusunnadā
vīnula vinumaṁṭenu vesarevu gāga
(||nenu||)
kappura michchidim̐ gāga kavagava navvidinā
rĕppala mŏkkidim̐gāga resu resem̐nā
muppirinĕvvadĕseno muṁduvāḍivachchi
dappido nŏkkaḍŏkkaḍe talasevugāga
(||nenu||)
siguraṁdichchidim̐gāga segoru dām̐kiṁchidinā
mŏgamoḍanuṁṭim̐gāga muṁchigaigonā
maguva yĕvvadĕseno marmālu tŏrali vachchi
pagaḍulanūrage bhramasevugāga
(||nenu||)
radulam̐ gūḍidim̐ gāga rājasamu sūbidinā
sadamai yuṁḍidim̐gāga sādurīdini
gadiyai śhrīveṁkaḍeśha kaḍabalom̐ gūḍidivi
madi nĕvvadom̐ dalam̐si malasevugāga