నేనింత సేసితినంటా నేరమెంచేవు గనక
(॥పల్లవి॥)
నేనింత సేసితినంటా నేరమెంచేవు గనక
తానే నన్నంటెఁ జుమ్మీ తప్పులేదు నాయందు
(॥నేని॥)
పొద్దున నీయింటికి నీపొందులు సేయవచ్చితే
సుద్దులు చెప్పఁగ వచ్చీఁ జూడవె తాను
బుద్దులెఱుఁగుదునంటా పొరుగుపోరచి యంటా
ఉద్దండానఁ జన్నులంటీ నోయక్కరో వీఁడు
(॥నేని॥)
నీమగఁడు బావంటా నే వద్దఁ గూరుచుండితేను
కామించి కౌఁగలించెను కానీవే తాను
నేమము వట్టితినంటా నేనే వేరటాలనంటా
ప్రేమమున మోవితేనె పెట్టెఁగదే వీఁడు
(॥నేని॥)
మాటాడఁ బనిగలిగి మరి నిన్ను లేపరాఁగా
యీటుగాఁ గూడె శ్రీ వేంకటేశుఁడే తాను
నీటు నీ చెల్లెలనంటా నీమారు నేనంటా
గీఁటుచుఁ దమ్ములము పుక్కిట నించె వీఁడు
(||pallavi||)
neniṁta sesidinaṁṭā neramĕṁchevu ganaga
tāne nannaṁṭĕm̐ jummī tappuledu nāyaṁdu
(||neni||)
pŏdduna nīyiṁṭigi nībŏṁdulu seyavachchide
suddulu sĕppam̐ga vachchīm̐ jūḍavĕ tānu
buddulĕṟum̐gudunaṁṭā pŏruguborasi yaṁṭā
uddaṁḍānam̐ jannulaṁṭī noyakkaro vīm̐ḍu
(||neni||)
nīmagam̐ḍu bāvaṁṭā ne vaddam̐ gūrusuṁḍidenu
kāmiṁchi kaum̐galiṁchĕnu kānīve tānu
nemamu vaṭṭidinaṁṭā nene veraḍālanaṁṭā
premamuna movidenĕ pĕṭṭĕm̐gade vīm̐ḍu
(||neni||)
māḍāḍam̐ banigaligi mari ninnu lebarām̐gā
yīḍugām̐ gūḍĕ śhrī veṁkaḍeśhum̐ḍe tānu
nīḍu nī sĕllĕlanaṁṭā nīmāru nenaṁṭā
gīm̐ṭusum̐ dammulamu pukkiḍa niṁchĕ vīm̐ḍu