(॥పల్లవి॥)
నేనేమి బాఁతి నీకు నీ రుణము పాపలేను
నానావిధముల నీవే నన్నుఁ బాయవుగా
(॥నేనే॥)
మతిలో చీఁకటి మాన్ప మాణిక్యదీపమవై
సతమై నాలికె పైకి చవి దేనెయై
కతలై నన్నుఁ జొక్కించఁ గర్ణామృతమవయి
గతియైతివిగా నాకుఁ గమలారమణా
(॥నేనే॥)
చేరి నా కన్నులెదుట శృంగారరసమవై
ఆరసి రక్షించఁ బితురార్జితమవై
సారపు టిహపరాలు సంసారసుఖమవై
యీరీతిఁ బెంచితిగా నా కిందిరారమణా
(॥నేనే॥)
తనువిచ్చి జీవునికిఁ దల్లి వి తండ్రివినై
ధనమవై దాతవు దైవమవునై
అనుఁగు శ్రీవేంకటేశ అంతరాత్మవు నీవై
నను మన్నించితివిగా నారాయణా
(||pallavi||)
nenemi bām̐ti nīgu nī ruṇamu pābalenu
nānāvidhamula nīve nannum̐ bāyavugā
(||nene||)
madilo sīm̐kaḍi mānpa māṇikyadībamavai
sadamai nāligĕ paigi savi denĕyai
kadalai nannum̐ jŏkkiṁcham̐ garṇāmṛtamavayi
gadiyaidivigā nāgum̐ gamalāramaṇā
(||nene||)
seri nā kannulĕduḍa śhṛṁgārarasamavai
ārasi rakṣhiṁcham̐ bidurārjidamavai
sārabu ṭihabarālu saṁsārasukhamavai
yīrīdim̐ bĕṁchidigā nā kiṁdirāramaṇā
(||nene||)
tanuvichchi jīvunigim̐ dalli vi taṁḍrivinai
dhanamavai dādavu daivamavunai
anum̐gu śhrīveṁkaḍeśha aṁtarātmavu nīvai
nanu manniṁchidivigā nārāyaṇā