నేనేల తనునాడె నేఁడు గొత్తలా నాకు
(॥పల్లవి॥)
నేనేల తనునాడె నేఁడు గొత్తలా నాకు
తేనెగారే తన మోవి దిష్టమున్న దనవే
(॥నేనే॥)
తెల్లని తనకన్నులు దిమ్మరి జాగరముల
నెల్లవారుఁ జూడఁజూడ నెఱ్ఱనాయను
యెల్లిదము లాడేనంటా నెవ్వరిఁ గోపగించీనె
చల్లని తనచేఁతే విచారించుకొమ్మనవే
(॥నేనే॥)
పాలుగారే తనమోము భామలతో సాములను
వాలాయముగా నిదివో వసివాడెను
గేలితో నేఁజూచేనంటా కేరడ మే లాడీనె
తేలింపుఁ దనగుణమే తెలుసుకొమ్మనవే
(॥నేనే॥)
జిగిగొన్న తనమేను చెప్పరాని చేఁతలను
వెగటుఁ జెమట లుబ్బి వింతలాయను
నగి శ్రీవెంకటేశుఁడు నన్నుఁ గూడె నింతలోనె
మగటిమి నింక నిట్టె మన్నించుమనవే
(||pallavi||)
nenela tanunāḍĕ nem̐ḍu gŏttalā nāgu
tenĕgāre tana movi diṣhṭamunna danave
(||nene||)
tĕllani tanagannulu dimmari jāgaramula
nĕllavārum̐ jūḍam̐jūḍa nĕṭranāyanu
yĕllidamu lāḍenaṁṭā nĕvvarim̐ gobagiṁchīnĕ
sallani tanasem̐te visāriṁchugŏmmanave
(||nene||)
pālugāre tanamomu bhāmalado sāmulanu
vālāyamugā nidivo vasivāḍĕnu
gelido nem̐jūsenaṁṭā keraḍa me lāḍīnĕ
teliṁpum̐ danaguṇame tĕlusugŏmmanave
(||nene||)
jigigŏnna tanamenu sĕpparāni sem̐talanu
vĕgaḍum̐ jĕmaḍa lubbi viṁtalāyanu
nagi śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ḍu nannum̐ gūḍĕ niṁtalonĕ
magaḍimi niṁka niṭṭĕ manniṁchumanave