(॥పల్లవి॥)
నేనె యనంగ నేల నీ మనసూ నెరఁగదా
ఆనవెట్టి చెప్పేఁ జుమ్మీ ఆసగింతు నీకు
(॥నేనె॥)
చిగిరించె కోపమున జేఁదై నవలపు
తెగనట్టి తమకానఁ దీపాయరా
వొగరుఁగాకలచేత నుడికేటి దేహము
సగము మొగమోటానఁ జల్ల నాయరా
(॥నేనె॥)
చిమ్మిరేఁగె జగడాల జీఁక టైనమోహము
దిమ్మరియెడమాఁటలఁ దేటవారెరా
సమ్మతిగా నీ వొట్ల సైంచనిపొందుల
యెమ్మెల కోరికలచే నితవాయరా
(॥నేనె॥)
చెదరని రేసులఁ జిన్న బోయె మోములు
కదిసి మేను సోఁకితేఁ గళ రేఁగెరా
వెదకి నీవు నేనూ శ్రీవెంకటనాథ కూడఁగా
మదిలోని మచ్చికలు మక్కళించెరా
(||pallavi||)
nenĕ yanaṁga nela nī manasū nĕram̐gadā
ānavĕṭṭi sĕppem̐ jummī āsagiṁtu nīgu
(||nenĕ||)
sigiriṁchĕ kobamuna jem̐dai navalabu
tĕganaṭṭi tamagānam̐ dībāyarā
vŏgarum̐gāgalaseda nuḍigeḍi dehamu
sagamu mŏgamoḍānam̐ jalla nāyarā
(||nenĕ||)
simmirem̐gĕ jagaḍāla jīm̐ka ṭainamohamu
dimmariyĕḍamām̐ṭalam̐ deḍavārĕrā
sammadigā nī vŏṭla saiṁchanibŏṁdula
yĕmmĕla korigalase nidavāyarā
(||nenĕ||)
sĕdarani resulam̐ jinna boyĕ momulu
kadisi menu som̐kidem̐ gaḽa rem̐gĕrā
vĕdagi nīvu nenū śhrīvĕṁkaḍanātha kūḍam̐gā
madiloni machchigalu makkaḽiṁchĕrā