(॥పల్లవి॥)
నేనే వింతగాని నీ చుట్టాలవే యివి
కానుకగా నేఁ దెచ్చితే కడు వెంగమనేవు
(॥నేనే॥)
కప్పురము నేనిచ్చితే కసరుదురా
దప్పికి నెవ్వతో నీకు దాఁచినది
తెప్పిర సురటి వీచితే జంకింతురా
వొప్పుగా నాపెరూపు వొనర వ్రాసినది
(॥నేనే॥)
పానుపు వరచితే సిగ్గువడుదురా యిందాఁక
నీనెలఁత యెవ్వతో నిద్రించినది
వూని గందమిచ్చితే వొల్లనందురా
మేననాకె వూనుకొని మిగిలినది
(॥నేనే॥)
సారెఁ బువ్వుల వేసితే సాదింతురా
కూరిమి నీ సతి పెద్ద కొప్పులోనివి
చేరి నన్నుఁ గూడితివి శ్రీ వేంకటేశ్వర
వారిదాననే నేను వచ్చి పెండ్లాడితిని
(||pallavi||)
nene viṁtagāni nī suṭṭālave yivi
kānugagā nem̐ dĕchchide kaḍu vĕṁgamanevu
(||nene||)
kappuramu nenichchide kasarudurā
dappigi nĕvvado nīgu dām̐sinadi
tĕppira suraḍi vīside jaṁkiṁturā
vŏppugā nābĕrūbu vŏnara vrāsinadi
(||nene||)
pānubu varaside sigguvaḍudurā yiṁdām̐ka
nīnĕlam̐ta yĕvvado nidriṁchinadi
vūni gaṁdamichchide vŏllanaṁdurā
menanāgĕ vūnugŏni migilinadi
(||nene||)
sārĕm̐ buvvula veside sādiṁturā
kūrimi nī sadi pĕdda kŏppulonivi
seri nannum̐ gūḍidivi śhrī veṁkaḍeśhvara
vāridānane nenu vachchi pĕṁḍlāḍidini