నేమెంత మూఢులమైనా నీలవర్ణుఁ డంతరాత్మ
(॥పల్లవి॥)
నేమెంత మూఢులమైనా నీలవర్ణుఁ డంతరాత్మ
మా మనసు వెలితేల మంచిదౌఁ గాక
(॥నేమెం॥)
దైవము కృప గలితే తన కర్మా లడ్డమా
ఆవేళ ఘనపుణ్యుఁడౌఁ గాక
గోవిందుఁడు మన్నించితేఁ గొంచము దొడ్డున్నదా
కోవరపు సిరులంది కొన కెక్కుఁగాక
(॥నేమెం॥)
పరమాత్ముఁ డేలుకొంటే బంధములు గలవా
తెరదీసినట్లానె తెగుఁ గాక
హరి విజ్ఞానమిచ్చితే నడ్డము మాయలుండునా
తొరలి జీవుఁడు మాయఁ దొలఁగుఁ గాక
(॥నేమెం॥)
శ్రీవేంకటేశ్వరు రూపు చిత్తములోఁ జిక్కితేను
చావుఁబుట్టుగు లున్నవా జయమౌఁ గాక
కైవల్య మీతఁ డిచ్చితేఁ గడమలు గలవా
కేవలపు జగమెల్లా గెలుపించుఁ గాక
(||pallavi||)
nemĕṁta mūḍhulamainā nīlavarṇum̐ ḍaṁtarātma
mā manasu vĕlidela maṁchidaum̐ gāga
(||nemĕṁ||)
daivamu kṛpa galide tana karmā laḍḍamā
āveḽa ghanabuṇyum̐ḍaum̐ gāga
goviṁdum̐ḍu manniṁchidem̐ gŏṁchamu dŏḍḍunnadā
kovarabu sirulaṁdi kŏna kĕkkum̐gāga
(||nemĕṁ||)
paramātmum̐ ḍelugŏṁṭe baṁdhamulu galavā
tĕradīsinaṭlānĕ tĕgum̐ gāga
hari vijñānamichchide naḍḍamu māyaluṁḍunā
tŏrali jīvum̐ḍu māyam̐ dŏlam̐gum̐ gāga
(||nemĕṁ||)
śhrīveṁkaḍeśhvaru rūbu sittamulom̐ jikkidenu
sāvum̐buṭṭugu lunnavā jayamaum̐ gāga
kaivalya mīdam̐ ḍichchidem̐ gaḍamalu galavā
kevalabu jagamĕllā gĕlubiṁchum̐ gāga